น่าชื่นใจแทนน้องเฌวาจังค่ะ ที่มีคุณพ่อที่เก่งและดูแลสร้างสรรค์สังคมได้เก่งแบบพี่หนาน

อดคิดถึงเรื่องติดศูนย์หกตัว รับจ้างตีหัวคน ฯลฯ ที่แอบอ่านเมื่อคืนไม่ได้ :P

ประสบการณ์ที่พี่หนานได้พบเจอตอนวัยรุ่น แหม่มเชื่อว่าจะสามารถนั่งคุยนั่งเปิดใจ

คุยกับน้อง ๆ วัยรุ่นสมัยนี้ได้ดีทีเดียว ประสบการณ์หาไม่ได้ในหนังสือ เรื่องบางเรื่องคนบางคนอาจไม่เข้าใจ ต้องคนที่เข้าใจและผ่านประสบการณ์ที่คล้าย ๆ กันเท่านั้นค่ะถึงจะเข้าใจกันอย่างแท้จริง ถึงแม้ในยามคับขันจะไม่มีอะไรพูดกัน แค่ได้นั่งใกล้ ๆ กัน มองตากัน ก็เข้าใจกันได้มากกว่าคนที่คุยกันมาเป็นปี ๆ ก็ได้

ปล. ไปแอบดูโรงเรียนปีติศึกษามาแล้วค่ะ ;)

http://www.pitisuksa.org/th/school.htm

ตอนนี้โรงเรียนที่ค่าเทอมแพง ๆ มักจะย้อนอดีตเสมอ จริง ๆ แล้วอดีตกับธรรมชาติ

อยู่ใกล้ ๆ ตัวเรานี่เอง และนี่ก็เป็นสาเหตุหนึ่งที่แหม่มไม่ตัดสินใจให้เจ้าแพลนเรียนต่อที่กรุงเทพ ลากมาอยู่เชียงใหม่ ไล่จับแมงปอ ดูวัวดูควายที่ข้างบ้าน สบายใจกว่าเป็นไหน ๆ

ไว้ว่าง ๆ จะพาไปเที่ยวโรงเรียนเก่าธรรมชาต ๆ ของเจ้าแพลนนะคะ ฝากจุ๊บ ๆ เฌวาตัวน้อยด้วยค่ะ

พี่แพลนจะเตรียมวิ่งผลัดสี่คูณร้อยไว้หนีใครบางคนไล่กัด ( คงน่ากลัวจริง ๆ ด้วย เพราะเห็นคุณแม่น้องเฌวา เรียก เจ้าฟันจอบ บรึ๋ยยยย :P )