- รู้แต่เมื่อห่างไกลให้ใจหาย
- เหมือนสุดท้ายเยื่อใยที่ใฝ่ฝัน
- รู้แต่เมื่อเหินห่างระหว่างกัน
- อาวรณ์นั้นท่วมใจจนไข้ซม
ชอบบทนี้มาก ๆค่ะ ทำให้นึกถึงอดีตที่อาวรณ์จนไข้ซมจริงๆ ตอนที่ตำรวจจากไปโดยไม่รำลา แต่เราไม่ได้เป็นฝ่ายผิดที่มีคนใหม่นะจ๊ะ
ชอบบทนี้มาก ๆค่ะ ทำให้นึกถึงอดีตที่อาวรณ์จนไข้ซมจริงๆ ตอนที่ตำรวจจากไปโดยไม่รำลา แต่เราไม่ได้เป็นฝ่ายผิดที่มีคนใหม่นะจ๊ะ