เรียนท่าน ไม่แสดงตน ผมเองไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญเรื่องปอบ แต่เอาเท่าที่ทราบก่อนนะครับ วันหลังจะไปสนอบถามเพิ่มเติม หรือท่านใดทราบกรุณาเพิ่มเติมข้อมูลด้วยครับ

ปอบนั้น พี่น้องชาวอีสานในชนบททั่วไปจะทราบดี เพราะมีปรากกการณ์เกิดขึ้นบ่อยๆในสังคมชุมชน คนที่โดนปอบเข้าจะมีลักษณะอาการผิดปกติไปกว่าคนทั้งหลายจนสังเกตได้ และอาการแต่ละคนที่แสดงออกก็ไม่เหมือนกัน ที่พออธิบายได้คือ อาการเหมือนคนป่วย ตาขวาง พูดจาแปลกๆไปจากปกติของเขาซึ่งคนใกล้ชิดจะรู้ดีว่าผิดไปอย่างไร เมื่อเป็นขึ้นมาแล้วก็จะก่อให้เกิดอาเพทต่างๆในชุมชนนั้นหรือใกล้เคียง เช่นมีคนป่วยเกิดขึ้นโดยไม่ทราบสาเหตุในครอบครัวอื่นๆ หรือในหมู่บ้านข้างเคียง ญาติสนิทมักจะเอาหมอพื้นบ่านมาดู พิจารณา หากหมอบอกว่าโดนปอบกิน ญาติก็จะสืบว่าใครเป็นปอบบ้างในขณะนี้ของบ้านนี้หรือบ้านข้างเคียง หากพบก็จะทำพิธีขับไล่โดยพิธีกรรมพื้นบ้านต่างๆ โดยมากที่พบคือคนที่รู้ตัวว่าเป็นปอบ หรือญาติพี่น้องที่รู้ว่าคนในบ้านเป็นปอบก็จะให้หนีหายออกไปจากหมู่บ้านเสียไกลๆสักพัก เมื่อปกติดีแล้วค่อยกลับมาใหม่

ส่วนปอบใหญ่นั้น ทราบว่า การเป็นปอบนั้น บางทีมันมีเชื้อมาจากบรรพบุรุษ รุ่นปู้น่าตาทวดนั้นเป็น รุ่นลูกหลายก็อาจจะเป็น ที่นี้ที่ดงหลวงชุมชนเป็นไทโซ่ซึ่งมีนามสกุลเดียวกันทั้งตำบล เช่น เชื้อคำฮด อยู่ที่ตำบลพังแดง วงษ์กะโซ่ จะอยู่ที่ตำบลดงหลวงเป็นต้น จึงมีต้นตระกูล หรือโคตรใหญ่ที่สืบต่อกันมาจากบรรพบุรุษ หากระดับขั้นทางสังคมยังสูงอยู่หากเป็นปอบก็เป็นปอบใหญ่  เช่นเรื่องดังที่ผมเล่ามานั้นตระกูลของพ่อหวังเป็นตระกูลใหญ่ เป็นสายหลักของตระกูล หากเคารพกราบไหว้กัน พ่อหวังก็จะมีญาติพี่น้องที่ลำดับขั้นของสายตระกูลที่เป็นน้องๆลงไปมากราบไหว้มากมาย  พ่อหวังจึงกล่าวว่าระดับของเขาเป็นมีความเป็นใหญ่ทางเครือญาติและรุ่นปู้เคยเป็นปอบ เขาจึงมีเชื้อปอบใหญ่อยู่ในสายเลือด ทำนองนี้ครับ เพียงแต่ว่าปอบในสายเลือดอาจะเป็นแค่ความเชื่อของชุมชนที่เชื่อถือต่อๆกันมาครับ....มีเพื่อนบอกว่าหากเข้าชนบทไม่ต้องกลัวปอบ มีวิธีกันปอบง่ายๆคือให้พก "มือถือ" ไปด้วย ไม่ใช่ปอบกลัว Nokia หรือ  Simens อะไรหรอกครับ  แต่เขากลัวคลื่นความถี่ของมือถือครับ ..ฟังเอาไว้ก่อนนะครับ.. หากผิดพลาดอย่างใดต้องขออภัยด้วยครับ