อ่านบทความของคุณณัชรแล้ว ก็ทำให้ฉันระลึกถึงคำสอนของอ.ศิริพรที่ศูนย์วิปัสสนาเชียงใหม่เหมือนกันค่ะ  ว่าการเรียนทุกศาสตร์ทางโลกก็ต้องใช้สติและสมาธิเหมือนวิชาทางธรรมเหมือนกัน

แต่มันแตกต่างกันที่ เราจะเริ่มด้วยสัมมาทิฏฐิ หรือมิจฉาทิฏฐิ 

สำหรับฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายใจที่เห็นคุณชอบเอาหลักการเจริญสติปัฏฐาน 4 ในพุทธศาสนามาเปรียบเทียบกับการฝึกดาบซามูไร

ซึ่งทุกคนทราบดีว่าการฝึกซามูไรเป้าหมาย คือการล่วงศีลข้อที่หนึ่งคือการฆ่า  เมื่อเริ่มด้วยมิจฉาทิฏฐิ  ก็ตามด้วยมิจฉาสติ มิจฉาสมาธิ เรื่อยไปตลอดสาย เหมือนที่อาจารย์เคยยกตัวอย่างให้ฟัง เราอย่าเอาวิชาที่เป็นไปเพื่อการฆ่า แม้ในปัจจุบันเพื่อการเอาชนะ ซึ่งถือว่าเป็นการสั่งสมกิเลส ให้ใจเจ้าของ มาเปรียบเทียบกับหลักการเจริญสติปัฏฐาน 4  ซึ่งเป้าหมายคือการลดกิเลสในใจและหยุดการเบียดเบียน ซึ่งเป็นไปเพื่อการลุเป้าหมายสูงสุด คือสภาวะปลอดกิเลส คือปลอดจากโลภ  โกรธ หลง ซึ่งไม่มีศาสนาใดในโลกจะสอนให้ใจของคนก้าวเข้าสู่สภาวะนี้ได้

ฝึกดาบซามูไรของคุณไปเถอะค่ะ จะมีสมาธิระดับใด สติระดับไหน ก็เป็นไปเพื่อสร้างภพ สร้างชาติทั้งสิ้น  อย่าได้นำมาเปรียบเทียบกับการเจริญสติปัฏฐาน 4 เลยค่ะ

สาธุ สาธุ  สาธุ