ปุถุชนมิอาจชนะฟ้า ลิขิตมาต้องก้มรับมิอาจฝืน

เพราะโลกนี้ไร้สิ่งที่ยั่งยืน เหนือแผ่นผืนฟ้าสูงจ้าวหมู่เรา

ทุกเรื่องราวล้วนกำหนดมาอยู่ก่อน คิดอุธรณ์ฝืนชะตาคือขลาดเขลา

เพราะชะตาคนอาจถูกคาดเดา แต่คนเราก็ไม่อาจจะเปลี่ยนแปลง

ชะตาเราเราเลือกเองนั้นจริงหรือ ปราชญ์หนังสือล้วนพูดล้วนแถลง

ความผิดหวังคือบทเรียนอันแสนแพง และสุดท้ายก็แจ้งใจว่าไม่จริง