สวัสดีค่ะคุณณัฐรดา

ขอบคุณสำหรับคำชื่นชมที่ส่งมาให้ค่ะ น้อมรับด้วยความอ่อนน้อมถ่อมตน

ครั้งแรกที่จะเขียนบันทึกนี้คิดอยู่นานค่ะ เกรงว่าจะยาวและกลายเป็นการ "อวดตน" หากคนไม่เข้าใจก็อาจคิดได้ว่า...เล่าแต่เรื่องดี ๆ ของตัวเองและครอบครัว ...

แต่การเล่าเรื่องนี้มีเหตุที่ถูกถาม และสามารถอธิบายได้จากเรื่องราวจริงในชีวิตที่ประสบจริงค่ะ คิดว่าการเล่าเรื่องน่าจะเป็นอุทธาหรณ์ให้พวกเรารู้จัก "การให้" อย่างนอบน้อมและจริงใจค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

(^___^)