เรื่องราวน่ารักมากเลยค่ะ เป็นความช่างคิดในวัยเด็ก ตัวเองกว่าจะหุงข้าวพอเป็นก็ต้องขึ้นมัธยมต้นที่ไปค่ายลูกเสือโน่น ซึ่งก็ต้องลุ้นกันกับเพื่อนว่าจะได้กินข้าวหน้าตาสวยงาม ดิบ หรือไหม้ ส่วนใหญ่จะหุงเยอะไว้ก่อนเพราะข้างล่างไหม้ข้างบนก็ยังกินได้ ปกติอยู่บ้านไม่เคยทำเพราะยังเด็ก แต่ก็จะช่วยงานบ้านแบบที่ไม่อันตราย เช่น กวาดบ้าน ถูบ้าน พับผ้า เท่าที่พอทำได้ พอโตมาราวมัธยมปลายถึงจะได้หัดทำอาหารเองจริงจัง แต่ก็ไม่ได้ก่อเตา ใช้หม้อหุงข้าวกับเตาแก๊สก็เลยง่ายหน่อย