สวัสดียามดึกค่ะน้องPOM

เสียดายเวลานะ

เสียดายแทนเธอที่ไม่ได้เห็นความก้าวหน้าของนักเรียน

ที่ได้รับการพัฒนาแล้ว

และเธอคงมีความสุขที่ฝันของเธอสำเร็จด้วยความตั้งใจ

และความปราถนาดีที่เธอมีต่อลูกศิษย์

เพียงหวังให้ศิษย์ได้พ้นทุกข์อันเกิดจากการเรียนรู้

เธอจึงทุ่มเทเพื่อสร้างนวัตกรรมขึ้นมา

เป็นนวัตกรรมที่สร้างด้วยชีวิตค่ะ

..ชีวิตของครูคนหนึ่ง....

ขอบคุณที่ร่วมรู้สึกอาลัยให้กับเธอผู้เป็นแม่พิมพ์ของชาติ

ขอบคุณค่ะ