- ก่อนไปปาย ไปแม่ฮ่องสอน
- ก็คิดว่าคงไม่ผ่านโค้งแรกแน่ที่ต้องฝากของในกายไว้บนแผ่นดินสูง
- แต่เมื่อทำความเข้าใจ ความปราถนาที่อยากสัมผัส อยากเจอ
- อยากเห็น คนบนพื้นที่สูง
- ทำให้การเดินทางนั้นมีความหมายทุกลมหายใจ
- เต็มไปด้วยความอิ่มเอม เสพสุขจากธรรมชาติ แม้เพียงใบไม้ไหว
- ลมหวิวๆ และเสียงกู่ป่า
- ช่างเป็นมนต์เสน่ห์ที่ทำให้ไม่อยากกลับลงมาสู่พื้นล่าง
- และทำให้ลืมสังขารที่ไม่สู้จะดีนัก
- กลับรู้สึกว่า เรานี้คืนชีพที่แข็งแรงกลับมาแล้ว
- ท่ามกลางอารยธรรมที่ได้สัมผัส
