สวัสดีครับ

การเรียนรู้ที่ดีสำหรับ adult learner (andragogy) ก็คือ การเรียนรู้ที่เกิดประโยชน์จริงในชีวิตประจำวัน ฉะนั้นคำตอบหนึ่ง (ในหลายๆคำตอบ) น่าจะเป็นการเรียนคณิตศาสตร์โดย Problem-based learning ที่เป็น contextual คือ เป็นปัญหาในบริบทจริงของชีวิตเป็นตัวตั้ง จนนักเรียนค้นพบเอง (ในที่สุด) ว่าคณิตศาสตร์เป็นส่วนหนึ่งของวิธีการแก้ปัญหา (นอกเหนือจาก การ identify problem, แยกแยะวิเคราะห์, ตั้งสมมติฐานว่าเกิดจากอะไร ค้นหา learning objectives และทดสอบสมมติฐานเพื่อนำไปแก้ปัญหาให้ได้จริงๆ

การทำให้เด็กรักและสนใจ ถึงแม้อาจจะเชื่องช้าในตอนแรก และอาจจะไม่ถึงระดับ differential equation order 3 หรือ matrix n-dimension solution ก็ตาม ผมยังคิดว่า "ฉันทาคติ" เป็นจุดเริ่มและพื้นฐานที่หนักแน่นในอนาคต ต่อๆไปสำหรับปัญหาที่ซับซ้อนมากขึ้น เมื่อมีฉันทา มีทักษะ มีวิริยะ เป็นต้นทุนอยู่ก่อนแล้ว ถึงคราวจำเป็นที่จะต้องใช้กลวิธีที่สลับซับซ้อนมากขึ้นก็น่าจะมีคนอยากทำ อยากแก้อยู่

แต่การทำเป็นเรื่องของ high brain only หรือ เป็นวิชาจำเพาะที่ genius เท่านั้นสนใจ คงจะกีดกันคนส่วนใหญ่ออกไป (อย่างน่าเสียดาย) ภาพยนต์ชุดหนึ่งใน TRUEvision ที่เป็นเรื่องของหนุ่มอัจฉริยะทาง mathematic ที่สามารถสังเคราะห์เชื่อมโยงเหตุการณ์อาชญากรรมและเขียนเป็นสมการเพื่อใช้ในการพยากรณ์พฤติกรรมของคนร้าย จนสามารถจับได้ในที่สุด ก็มีทั้งผลบวกและผลลบ คือ ทำให้มองเห็นมุมกว้างในการใช้คณิตศาสตร์มากขึ้นในชีวิตประจำวัน แต่ก็ยังทำให้เกิด sensational ว่า มันเป็นเรื่องของจีเนียส

ดีใจที่มีอาจารย์สนใจในเรื่องแรงบันดาลใจในการเรียนรู้ของนักเรียนครับ เป็น great, great news