สวัสดี ยามเช้า กับกาแฟถ้วยโปรด ครับ คุณ sila

คงเป็นบันทึกเดียวที่ได้อ่านเช้านี้

ขอบคุณ...เส้นทางเดินของชีวิต ที่ได้มาพบปะกัน ณ ที่แห่งนี้

ลาน..ประเทืองปัญญา

ขอบคุณ มิตรภาพและความหวัง ที่จุดประกายความคิด ให้ได้เรียนรู้ และโลดแล่น ต่อไปได้บนถนนสายชีวิต .....อย่างมีความสุข

เส้นทางที่ร่วมเดินไปด้วยกัน (ไปด้วยจิตวิญญาณของมิตรภาพและความหวัง)

นอกเหนือ..สิ่งอื่นใด เพราะชีวิตก็มีเพียงเท่านี้... มีเท่าที่มี ได้เท่าที่ได้

อิ่มเอมใจในความรู้สึก

มาด้วยหัวใจเนื้อ ๆ ครับ คุณศิลา

ภาพ ฝาก นักเดินทาง ขอพ่อ.. ที่ยิ่งใหญ่ ในความรู้สึก เมื่อประมาณ 40 ปี ที่แล้ว  มาเติมฝันให้ ครับ

พ่อบอกว่า....เป็นถนนสายหนึ่ง ในพื้นที่ภาคอีสาน ที่พาดผ่านทุ่งนา ทั้งหญ้า เข้าหมู่บ้านแห่งหนึ่ง รถจิ๊บของพ่อ ติดหล่มจากตื้น ก็เป็นลึกขึ้น...

เพื่อนร่วมทางของพ่อ 3 คนและตัวพ่อเอง ต้องใช้ความพยายาม กว่าจะดันรถให้หลุดพ้นได้  คิดไปคิดมา ....ถนนสายชีวิตนี้ อาจจะไม่ราบเรียบเหมือนดังใจคิด...ปัญหาอุปสรรค มีมาเยี่ยมเยียนอยู่เสมอ

แต่สุดท้าย เมื่อหลบเข้าร่ม ไม่กล้าสู้แดด....ไฉนเลย จะผ่านวิกฤตไปได้