ขอบคุณพี่สุนะคะเดี๋ยวกุ้งจะเรียนเเม่ต้อยทราบนะคะทุกคำอวยพรเเละคำยินดี  ประโยคสุดท้ายที่ว่า"ซักวันหนึ่งคงเป็นน้องกุ้งบ้างใช่ไหมจะคนดี" อันนี้เขินค่ะ เเต่คนที่บ้านก็พยายามให้กำลังใจ ด้วยงานของกุ้งเอง ขึ้นเวรขึ้นยาม ปกติเป็นคนชอบทำอาหารมากค่ะ ทำเป็นหมด ตอนเป็นนักเรียนพยาบาลเข้าห้องสมุดจะไปเเต่ที่มุมตำราอาหาร เเต่พอมาทำงานบางทีความเหนื่อยล้าก็ทำให้ไม่มีเเรงอยากทำกับข้าว สุดท้ายก็ทานอาหารถุงพาสติก

วันเเต่งงานเจ้าบ่าวกุ้งอ่านกลอนนี้ให้นะคะ

เธอเป็นดอกไม้งามอร่ามเรือน

เธอเป็นเพื่อนเหมือนใจปราถนา

เธอมีใจเปรมปริ่มอิ่มเมตตา

เธอมีตาใสสวยด้วยเเสงธรรม

ถึงวันนี้ต้องไปถามว่าเจ้าบ่าวจะยังรู้สึกอย่างนี้อยู่หรือเปล่า อิอิ