สวัสดีค่ะ

ติดตามอ่านเรื่องของอาจารย์ มาจนถึงบันทึกนี้

ต้องบอกว่าความรู้สึกนั้น แม้จะทรมานสักปานใด

แม้จะตราตรึงอยู่ในหัวใจตลอดไปจนวันสุดท้ายในโลกนี้

แต่ความรู้สึกนั้นก็ได้สื่อบอกใจอาจารย์ได้ว่า

"แม้การพบกันระหว่างพ่อ และลูก จะใช้เวลาที่สั้นมาก

แต่ทุกอย่างพ่อก็ได้ส่งลูก ได้อย่างเหมาะสมแล้ว จากด้วยความอบอุ่น

และระหว่างพ่อ แม่ ลูก ก็ไม่มีใครก่อทุกข์ให้แก่กันได้อีกเลย

นับเป็นความรู้สึกดีต่อกันเป็นอย่างยิ่ง สำหรับการที่ได้พบและจากกันในชาตินี้

สำหรับชีวิตแต่ละชีวิตที่ได้พบกันในโลกที่ให้เวลาแก่เราที่จะอยู่น้อยไปเสมอ"

ขอให้กำลังใจ และสู้ต่อไป จนกว่าวันเวลาที่เหมาะสม อาจารย์และน้องต้นน้ำ

ก็จะได้พบกันอีก ตามกรรมที่ผูกพันกันค่ะ