การเปิดหลักสูตรที่ตลาดนิยมในขณะนี้มักเลียนแบบกัน แทนที่จะคำนึงในการพัฒนาคุณภาพและมาตรฐานของหลักสูตร แม้ว่าแต่ละสถาบันมีระบบการประกันคุณภาพภายใน และต้องได้รับการประเมินคุณภาพจากภายนอกตามที่กฎหมายกำหนด โดยที่มีเกณฑ์และวิธีการที่เป็นที่ยอมรับร่วมกันแล้ว เห็นว่ายังต้องมีการกำหนดมาตรฐานกลางเพื่อการรับรองหลักสูตรที่เป็นมาตรฐานเดียวกันสำหรับสถาบันทุกประเภท และส่งเสริมให้องค์กร สมาคมวิชาการ/วิชาชีพ ทั้งภาครัฐและเอกชนเข้ามามีบทบาทในการกำกับดูแลคุณภาพและมาตรฐานของหลักสูตรในสถาบันอุดมศึกษา