- เห็นภาพพวกนี้แล้ว
- คิดถึงตอนที่ไป survey ทำโครงการ ตะวันยิ้ม ของ อสมท. ค่ะ ตอนนั้น ดิฉันเป็นผู้จัดการฝ่ายกิจกรรม เมื่อ 3 ปีที่แล้วค่ะ
- ตระเวนไปทั่วเลยค่ะ เพื่อหาโรงเรียนที่ยากจน สำหรับทำกิจกรรมให้ความช่วยเหลือ
- ยิ่งค้น ยิ่งลึก ทุกโรงเรียนในบริเวณเดียวกัน เป็นเหมือนกันหมด
- สิ่งแวดล้อมเป็นไร่มันสำปะหลัง ทั้งบาง
- คนงานไร่มัน ไม่มีบ้าน มีแต่ขะนำ ค่าแรงต่ำ
- ที่บ้านไม่มีข้าวกิน หวังมากินทีโรงเรียน ที่โรงเรียนก็ไม่มีงบ
- นักเรียนเดินเท้าเปล่ามาโรงเรียน ร่วม 3 กิโล
- เสื้อผ้า อาหาร ขาดแคลน
- ดิฉันถ่ายรูปกลับมา กับอาการจุกๆ ที่คอ และตาแดงๆ
- ทำไงดีหนา มันเยอะจัง เราจะช่วยยังไงดี
- ลูกน้องคู่ใจดิฉัน จับภาพธรรมชาติของหนูน้อยคนหนึ่งไว้ได้ ดวงตาเธอเศร้าเหลือเกิน
- เราเอาภาพนั้นมาทำโปสเตอร์หาทุน ... รับบริจาค ตระเวนไปทั่วค่ะ นิคมอุตสาหกรรม สหพัฒน์ก็ให้มาเยอะค่ะ
- รวบรวมได้ของ อาหาร เสื้อผ้า ก็ประมาณ 6 คันรถ GMC ของทหารค่ะ ลุยเลยค่ะ แม้จะช่วยไม่ได้อย่างถาวร แต่ในปีนั้น ก็ทำให้เด็กๆ มีเสื้อผ้าใส่ มีอาหารทานกันทั้งปีค่ะ
- หากช่วยกัน ทุกข์ที่หนักหนา ก็เบาลงได้ค่ะ