สวัสดีจ้า...คุณ "Ma_Rian_Plum"

ไม่มากเกิน...และไม่น้อยเกินไปค่ะ...หาสมดุลชีวิตจะมีสุขค่ะ

แหงนมองฟ้า...ดูต้นไม้ใบหญ้า...ลมเย็น ๆ พัดผ่านลำธาร...มากระทบใบหน้า...เส้นผมพริว

แอบได้ยินเสียงนกร้องแว่ว ๆ...คล้ายเสียงปลอบประโลมให้หายเหงา...กำลังใจ...อยู่ไม่ไกลค่ะ...ยืดยกค่ะ (มีน้อยก็ไม่เป็นไร...ยืดไว้ก่อน) สูดลมเข้าลึก ๆ ค่ะ...สูดเข้าไปหรือยังค่ะ...กำลังใจและรอยยิ้มที่ส่งให้ไป

-----------------

ให้มันไหลมาเลยค่ะ...น้ำตา...แต่หลังร้องไห้แล้ว...ขอให้ได้อะไรมาบ้างกับหยาดน้ำตาที่เสียไป

สู้ ๆ นะคะ...เป็นกำลังใจให้ค่ะ...มีความสุขกับทุก ๆ วันนะคะ