ชีวิตก็แล้วแต่ขาพาไป

ยากไร้ญาติมิตรพี่น้องหมางเมิน

ยามเช้าย่ำเท้าไปกินข้าวแกง

ยามแลงบางครั้งก็ท้องหิวโซ....

แค่บทแรกของเพลงนี้ก็รับรู้ได้ถึงวิถีดนตรีของ..คาราวาน

เคยรู้จักมักจี่เป็นการส่วนตัวกับพี่หงา เคยไปมาดื่มกิน ตั้งแต่แม่ฮ่องสอน-เชียงใหม่ไปจนถึงหนองคาย เมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว เดี๋ยวนี้ความรู้สึกยังเหมือนเดิม ชอบในแนวคิด-แนวดนตรี และเนื้อหาในบทเพลง ของคาราวาน

ขอบคุณที่นำสิ่งดีๆมาให้ครับ

รพี