ไม่ระบุ
เจริญพรโยมอาจารย์วิรัตน์และท่านผู้อ่านทุกท่าน
- ตั้งแต่เป็นเด็กตอนอยู่โรงเรียนประถมหนองบัวเทพวิทยาคมเวลาคุณครูให้วาดเขียนหรือปั้นวัวควายอะไรต่าง ๆ เป็นที่หนักอกหนักใจทุกทีเลย
- ทำได้อย่างอยากลำบากยากเย็นจริง ๆ คิดได้บ้างแต่วาดเป็นภาพหรือปั้นให้เป็นตัวอะไรต่าง ๆ ออกมาแล้วมันบอกไม่ถูกเลยว่าเป็นอะไรยังไง มันไม่เป็นอย่างที่คิดนึกไว้
- คล้าย ๆ มันมีทุกหรืออย่างไรสักอย่างที่จะทำแนวศิลปะ ฝืนไม่ไหวไม่มีหัวทางนี้จริง ๆ
- เมื่อไม่มีหัวทางศิลปะแต่มันน่าจะมีอย่างอื่นชดเชยบ้างตามธรรมชาติ แต่เราเองก็ขาดมาก ๆ เหมือนที่พูดกันนั่นแหละทั้งพรสวรรค์ พรแสวงและพรอื่น ๆ เยอะแยะ
- ก็เลยได้แต่ชมงานคนอื่นที่ทำออกมาแล้วงดงามสื่อให้ได้คิดให้ความรู้ได้ปัญญาได้เสพงานศิลป์แค่นี้ก็คิดว่าเพียงพอที่จะก่อให้เกิดความสุขแล้ว.
ขอเจริญพร
พระมหาแล ขำสุข(อาสโย)