สงสัยต้องไปซื้อมาอ่านต่อซะแล้วค่ะ น้องแอน ... เพราะผู้เขียน เป็นอาจารย์สมัยที่พี่เรียนอยู่ ม.เชียงใหม่ เอกภาษาฝรั่งเศส แสดงว่าหนังสือเรื่องนี้ ต้องเป็นวรรณกรรมแปลที่พี่เองก็เคยชอบหามาอ่าน ผลงานอาจารย์ที่เคยสอนวรรคกรรมฝรั่งเศส คงแปลได้กินใจ จนเรียกน้ำตาได้ขนาดนี้ ต้องไม่พลาด หรือว่า...จะขอยืมน้องแอนมาแบ่งกันอ่านดีคะ จะได้ประหยัดตังค์...555

ว่าแต่ น้องแอนมีเวลาอ่านด้วยหรอ ระวัง ลูกชายจะโหยหา"แม่" อย่างกับเรื่องที่เล่ามานะ