ไม่ระบุ
เจริญพรโยมอาจารย์วิรัตน์และท่านผู้อ่านทุกท่าน
- แหมโยมอาจาย์เขียนซะเห็นภาพตัวเองวิ่งไล่รถกิ๊ฟเข็นข้าวเปลือกหน้าบ้านเลย
- ตอนเป็นเด็กที่บ้านเลี้ยงหมูอาหารหมูสมัยนั้นก็มีหยวกกล้วย ผักบุ้ง ผับโขมเหล่านี้แหละเป็นหลัก
- เราตัวเล็กไปตัดกล้วยต้นใหญ่ ๆ เวลาล้มเสียงดังครึ้มแก่ คือดังมาก ก่อนจะล้มลงมาคนฟันที่โคนต้นก็คอยระวังว่าจะล้มไปทางไหนด้วยไม่มีประสบการณ์บางทีฟันเกือบขาดแล้วแต่กล้วยไม่ยอมล้มลงซะที
- เด็กก็ช่วยกันดันโยกเยก ๆ พอเอนจะลงก็วิ่งบางครั้งตกใจวิ่งไปทางเดียวกับต้นกล้วยลงวิ่งได้พ้นแต่ไม่รอดโดนปลายก้านกล้วยฟาดเข้าให้ดีที่เป็นใบไม่งั้นเจ็บแน่
- เด็ก ๆ นี่ชอบแกล้งหมูเวลาหมูนอนหลับเอาไม้แหย่บ้าง น้ำสาดบ้าง ก้อนดินขว้างบ้างให้ตื่นขึ้นมาร้องอู๊ด ๆ แล้วก็วิ่งหลบไปกลัวคนโตจะเห็น
- ก่อไฟต้มข้าวหมูแต่ทีควันตะหลบบ้านไปหมดโดยมากใช้ปี๊บต้มใส่หยวกกล้วยปลายข้าวบ้าง รำข้าวบ้างปี๊บก็ตั้งบนก้อนหินขนาดเขื่อง ๆ เด็กยกไม่ไหวหรอกตั้งเป็นสามเส้า(ก้อนเส้า)
- อยากหุงข้าวเป็นมากแต่แม่เฒ่าไม่ค่อยไว้ใจส่วนมากจะช่วยก่อไฟให้หาผักแถวข้างบ้านให้กวาดบ้านถูบ้านตักน้ำบ่อข้างบ้างไว้เต็มโอ่ง
- ส่วนมากนาอยู่ไกลบ้านพ่อแม่กว่าจะถึงบ้านก็มืดค่ำลูก ๆ จะคอยว่าพ่อแม่จะมีผักมีปลาอะไรมาฝากบ้างเพราะที่นาปลูกฟักทองแฟงถั่วฝักยาวมะเขือผักกะเจี๊ยบ
- ข้าวโพดอ่อนแกงพริกเกลือซดร้อน ๆ อร่อย ถั่วฝักยากอีกอย่างที่จิ้มพริกเกลือจะออกรสหวาน ๆ ถูกใจ
- แม่เฒ่ามีหลานเยอะหลายบ้านต้องคอยกำชับแต่ละบ้านให้หุงหาอาหารคอยท่าพ่อแม่แต่วัน ๆ ถ้ามืดค่ำเดี๋ยวลมฟ้าลมฝนมาจะหุงข้าวหุงปลาไม่สะดวก
- ฉะนั้นต้องคอยบอกหลานที่โตหน่อยให้รีบ ๆ ทำให้เสร็จก่อนที่จะไปเล่นแถวหน้าบ้านคอยพ่อแม่บางทีก็วิ่งไปขึ้นเกวียนระยะร้อยสองร้อยเมตรเข้าบ้านหรือไม่ก็โหนท้ายเกวียนต่องแต่ง ๆ สนุกสนานไม่แพ้เกมส์ออนไลน์เลยแหละ.
ขอเจริญพร
พระมหาแล ขำสุข(อาสโย)