ปัจจุบันคนเป็นโรคจิตเภทกันเยอะนะคะ แต่ไม่ค่อยยอมรับ หรือกล้าไปหาหมอ

แป้นมีเพื่อนคนนึงมีอาการแบบนี้ แต่ก็คิดว่าเป็นเรื่องปกติ เพราะตั้งแต่รู้จักกันมาก็เป็นแบบนี้ แต่ก็ไม่น่ากลัวนะคะ อย่างนี้ถือเป็นโรคจิตเภทด้วยเหรอคะ

  พูดน้อย เขาไม่ค่อยจะเป็นฝ่ายที่เริ่มต้นพูด เวลาถามก็จะตอบน้อยมาก อาจตอบแค่ว่า “ไช่” “ไม่รู้สิ”  ถามก็นานกว่าจะตอบ หรือบางทีพูดๆ แล้วก็หยุดไปนาน จนต้องกระตุ้นให้พูดต่อ
            อารมณ์เรียบเฉย การแสดงออกของอารมณ์ทั้งทางสีหน้าและท่าทางลดลงมาก ไม่สบตากับคนที่พูดคุยด้วย เขาไม่มีท่าทียินดียินร้ายต่อสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้น
            เฉื่อยชา  เขาไม่สนใจจะทำอะไร ไม่สามารถจะเริ่มต้นทำอะไรได้ หรือทำอะไรก็ทำได้ไม่นาน ไม่อยากได้ใคร่ดีอะไร ในบางรายอาจไม่ค่อยสนใจดูแลตัวเอง เช่น ไม่อาบน้ำถ้าไม่เตือน เผ้าผมไม่สระ ไม่หวี หนวดเครารุงรัง ไม่สบายก็ไม่สนใจสุขภาพตัวเอง
            ไม่สังคมกับผู้อื่น เขาจะไม่ค่อยคบหาสมาคมกับคนอื่น เพื่อนฝูงชวนไปไหนก็ไม่ไป โดยไม่รู้สึกเดือดเนื้อร้อนใจอะไร ถ้าจำเป็นต้องรู้จักกับใครก็ทำแค่พอเป็นพิธีเท่านั้น รายที่เป็นมากอาจอยู่แต่ในห้องจะพบคนในบ้านก็ตอนออกมากินข้าวเท่านั้น