คุณจันทร์รัตน์
- หากเป็นนักศึกษาในชั้น ผมคงต้องให้สั่งให้มานั่งแถวหน้าแล้ว เพื่อที่จะได้สบตากันเวลาบรรยาย เพราะรู้ว่ากำลัง "อิน" กับบทเรียนใหม่
- มีมุมมองเปรียบเสื้อแขนสั้นสีขาวเป็นชายหนุ่มวัยฉกรรจ์ ที่มีจิตใจช่างฝัน ปรารถนาจะโลดแล่นไปตามใจอยาก แต่ถูกยึดไว้ด้วยภาระที่สองบ่า
- เหมือนหนุ่มโสดเพลย์บอย ถูกจับแต่งงานยังไงยังงั้น
- เมื่อเห็นบรรยากาศ สนุกสนานก็หวนระลึกถึงชีวิตยามโสด เฮฮาปาร์ตี้ แต่ได้แต่ฝันเพราะสองบ่ามีภาระผูกหนีบอยู่
- เฮ้อ! รู้งี้ไม่แต่งดีกว่า