ต้องบอกว่าชอบอ่านบล๊อกทุกๆบล๊อกยกเว้นบล๊อกที่ท่านพูดถึงแม่เพราะทำให้รู้สึกน้ำตาไหลทุกครั้งที่อ่านมันไม่ใช่เรื่องเศร้าแต่มันไงไม่รู้ทุกทีที่อ่านบอกไม่ถูกเลยคิดว่าแม่ของท่านคงรู้ได้ถึงความรู้สึกที่ท่านมีให้โดยกระแสจิตที่ท่านส่งผ่านที่บอกความในใจไปนั้นรวดเร็วกว่าเทคโนโลยีที่รวดเร็วเสียอีก กระแสจิตมันเร็วมาก อยากให้ท่านรู้ว่าแม่ของท่านก็รับรู้และรับทราบได้เป็นอย่างดีแม้นว่าไม่ได้เจอ ไม่ได้เห็น แต่จิตที่ผูกพันนั้น มันชัดเจนกว่าการได้เจอเสียอีก ซึ่งบางคนอาจไม่โชคดีแบบนี้ แต่ท่านโชคดีมีแม่คอยห่วงแต่บางคนซะคะไม่มีเขาดูน่าสงสารมากเลยอยากบอกถึงบางคนที่ไม่มีแม่อยู่ท่านก็ยังรับรู้และรับทราบได้ด้วยโทรจิตไม่ต้องเสียใจให้ระลึกถึงท่านตลอดเวลาไม่เฉพาะแค่วันแม่นะคะแล้วแม่ก็คงคิดถึงเราเหมือนกัน เป็นกำลังใจให้กับคนที่ไม่มีทุกคนสู้ๆนะคะ