มาอ่านค่ะ…เช่นกัน…ที่ชอบอ่านบันทึกตามชื่อที่คุณไมโตกล่าวถึง…กำลังคิดอยู่ว่าทำไม….หรือเพราะรู้ว่าคนเขียนกลั่นกรองการเขียน…เพื่อเรา…ทุกครั้งที่จรดปลายนิ้วที่จะเขียนนอกเหนือจากแรงบันดาลใจ…ที่พรุ่งปรี๊ดขึ้นมา…แล้ว…ก็มาจากความคิดคำนึงที่ผุดขึ้นมาในใจ…ว่า…เอ๊ะวันนี้คุณหมอสมบูรณ์ หายไปไหน…วันนี้ทำไม..คุณติ๋ว…ไม่เขียน….วันนี้คุณไมโตคิดอะไร…และวันนี้ทำไมพี่เม่ย…พี่โอ๋…ไม่เขียน…และอีกหลายท่าน…มันเป็นความผูกพันธ์….แม้ไม่ได้ให้ความเห็นทุกบันทึกแต่…เปิดหาทุกวันค่ะ…