เห็นด้วยกับคุณ jc ครับ เรื่อง ชีวิตคือ interdependence แต่ขอเพิ่มเติมเล็กน้อยครับ เนื่องจากคำที่ใช้มันมีผลต่อระบบความคิด ความคิดในเชิง interdependence หรือน้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า นำมาซึ่งกรอบความคิดในลักษณะประณีประนอม นำไปสู่การ interdependence ในรูปแบบ loose-loose situation ซึ่งจริงๆ แล้วรูปแบบ loose-loose ก็คืออีกด้านหนึ่งของ win-win ในอีกรูปแบบนั่นเอง (ในเมื่อต่างฝ่ายต่างเสีย ก็แปลว่าต้องมีคนได้ หรืออาจจะต่างฝ่ายต่างก็ได้ เพียงแต่ไม่ใช่สิ่งหรือไม่ใช่รูปแบบที่ตนเองต้องการ) สิ่งที่เกิดขึ้นก็จะเป็นเหมือนกับรูปแบบของการเมืองไทยปัจจุบัน หรือความรู้สึกของคนส่วนใหญ่ในปัจจุบันครับ คือความรู้สึกที่ว่าเราทำอะไรไม่ได้ เพราะต้องพึ่งพิง ต้อง depend on something แม้จะรู้ว่าสิ่งอื่นๆ ก็ depend on me เช่นกัน และนำพาไปสู่การแสวงหาอิสรภาพอย่างไม่รู้จักจบสิ้น

ตรงนี้เองที่ osho ไม่ได้ใช้คำว่า interdependence แต่กลับพูดถึง อิสรภาพที่แท้จริง และการทวนกระแส เพื่อไม่ให้เกิดการประณีประนอมในเชิงความคิด เพื่อให้มีอิสภาพที่แท้จริง  osho ถามต่อว่าแล้วท่านจะทำอะไรกับอิสรภาพนั้น ตรงนี้แหละครับที่ก่อให้เกิดสังคม interdependence แต่คราวนี้กลับกันแล้วครับ จาก loose-loose กลับกลายเป็น win-win เพราะฉันมี ฉันจึงให้ ไม่ใช่ว่าเพราะฉันอยากได้ ฉันจึงจำเป็นต้องแลก

ชักรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นสาวก osho เข้าไปทุกที