- คนไม่มีราก น้องโหลที่รัก
- คิดถึงเช่นกันค่ะ
- ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆที่ส่งให้เสมอๆนะค่ะ
- ...........
- พี่ได้เรียนรู้ว่า การจัดการกับร่องอารมณ์ ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยหละน้อง.....จนกว่า
- จนกว่าเราจะสามารถสืบค้นไปถึง
- .............
- ปมลึกในจิตไร้สำนึกของเราได้ว่า
- รากของมันมาจากเหตุใด
- .............
- รู้แจ้งตรงนั้นแล้ว
- .............
- รับรู้และเข้าใจอย่างที่
- ใจยอมรับว่า "ไม่เป็นไร" โดยแท้
- .............
- อย่างที่ "ซื่อตรง" กับตัวเองโดยแท้...แล้ว
- .............
- เมื่อนั้นรากนั้นก็จะกลายมา้เป็นยา
- นำกลับมาใช้เยียวยาร่องอารมณ์ได้
- .............
- ร่องอารมณ์ที่เกิดขึ้นนั้น
- มันเป็นแผลที่เราเองทำให้เกิดขึ้นเองค่ะน้อง
- .............
- การเยียวยาก็เสมือนการแก้ปมเชือก
- ที่หากใครผูกคนนั้นแก้เอง
- เชือกสวยงามที่มันมีปมอยู่
- จะกลับคืนเป็นเชือกที่สวยงามดังเดิมได้มากที่สุดค่ะ
- ...............
- เห็นด้วยนะว่า ทุนชีวิตของทุกคน "ขาด"
- อยู่ที่เจ้าของชีวิตเป็นคนบอกนะว่า "ขาดอะไรที่สำคัญ"
- ...............
- ไม่คาดหวัง....แค่ตั้งความหวัง.....มีเวทีให้คนได้สัมผัสและเลือกเอง
- มีเวทีให้เรียนรู้แล้ว
- ความต้องการเพิ่มทุนหรือทำให้ขาดทุนมากขึ้น
- เป็นเรื่องของปัจเจกแล้วค่ะ
- ...............
- แค่ได้ทำหน้าที่คุณเอื้อ....ทำให้มีเวทีได้เข้ามาเรียนรู้...ก็พอใจสิ่งที่ทำลงไปแล้วค่ะ
- ...............