ขออนุญาตร่วมแสดงความเห็นด้วยคนนะคะ

        ดิฉันเห็นด้วยกับอาจารย์ในหลายๆ ประเด็นค่ะ จะเห็นได้จากการตั้งเกณฑ์ ต่างๆ ขึ้นมาเพื่อประเมินนักปฏิบัติทั้งหลายนั้น ส่วนใหญ่ก็มาจากนักวิชาการที่นั่งอยู่บนหอคอยงาช้าง ที่คิดว่า วิธีการต่างๆ ที่ควรจะนำมาใช้ประเมินนั้นเหมาะสมดีแล้ว โดยลืมคิดไปถึงประเด็นของบริบทที่แตกต่างกันไปในแต่ละพื้นที่ ภาระหนักจึงตกอยู่กับนักปฏิบัติตัวน้อยๆ เสียงเบาๆ ที่ไม่ค่อยมีใครรับฟังว่าทุกวันนี้ นักปฏิบัติเหล่านั้น ต้องเผชิญอยู่กับอะไรบ้าง