ความปรากฏและรู้สึกในความงานของการทำงานในทีมพยาบาลที่ทำงานบนดอยนี่...ซาบซึ้งตอนที่ตนเองได้นั่งรถกลับมาร่วมกับน้องพยาบาล คือ น้องอ้อ...ที่นั่งหลับมาตลอดทางเพราะเหน็ดเหนื่อยจากภาระกิจลงเวรดึก และยังต้องไปรับคนไข้ที่โรงพยาบาลมหาราช เชียงใหม่...ก็เลยสงสัยว่าน้องเขาคงคุ้นชินกับเส้นทาง แต่เมื่อได้สอบถามจึงได้ทราบว่า จริงๆ แล้วๆ น้องๆ พยาบาลที่นี่ก็ยังมีสภาพคล้ายกับเราคือ การอยู่บนดอยไม่ได้หมายถึงว่าจะไม่เวียนหัว... ดังนั้นจึงรู้สึกชื่นชมและซาบซึ้งกับความอดทนที่น้องๆ มีต่อการงานที่ตนเองรับผิดชอบ
