นมัสการพระอาจารย์

มีเรื่องที่อยากขอเล่าให้ฟังบังเอิญได้ดูข่าวๆหนึ่งเป็นหญิงพิการแขน1ข้างไม่มีแรงไม่มีสามีและญาติเลี้ยงลูกสาวตามลำพังซึ่งลูกสาวนั้นอายุแค่5-6ขวบหญิงคนนี้มีอาชีพขายซาละเปาทุกวันเขาจะต้องทำซาละเปาเองทั้งตีแงและปั้นป็นลูกสงสารเขาตอนที่ปั้นเป็นลูกเขาใช้มือข้างเดียวที่ยังใช้งานได้จีบซาละเปาดูแล้วคนแขนปกติก็ไม่น่าทำได้แต่เขาทำได้แต่เขากลับบอกว่าที่ความลำบากของเขานั้นก็คือตอนที่ต้องจับของร้อนเช่นหม้อหรือซึงนึ่งเพราะมันร้อนเชาบอกก็ใช้วิธีเอาลวดมาทำเป็นตะขอเกาะแทนจะได้ไม่ร้อนเห็นชีวิตหญิงคนนี้แล้วทำให้คิดได้เลยว่าถ้าเราดูมีความทุกข์พอเห็นความทุกข์ของหญิงคนนี้แล้วเราจะรู้สึกว่าความทุกข์เรานั้นดูธรรมดาไปเลย อยากให้กำลังท่านให้สู้ๆอย่าทุกข์และท้อแท้เลย เป็นกำลังใจให้ท่านทำสิ่งที่ดีต่อไป