เล่าเหตุการณ์ได้ดีนะครับ ที่สามารถเอาเรื่องที่ลุ้นถึงชีวิติมาเขียนอย่างมีสุนทรีอ่านแล้วสามารถจินตนาการได้เลย ว่าใครก็ตามที่อยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ ถ้าไม่นิ่งพอ รับรองวิชาความรู้ที่เรียนมากระเจิงหายหมด จะสร้างภาพที่คนไข้และญาติคนไข้ขาดความมั่นใจในตัวพยาบาลทันที และถ้าเหตุการณ์จบลงด้วยเหตุร้ายแล้วก็ยิ่ง จะสร้างภาพแรกของเธอในการทำงานไม่ดีเลยครับ แต่นี้นับว่าโชคดีนะครับที่จบสวย จะว่าโชคก็นับว่าไม่ให้เคดิดแก่เธอเลย ถ้าจะพูดอีกที่ก็นับว่าฝีมือล้วนๆนะครับ เพราะเธอนิงพอจึงมีสมาธิที่จะนำวิชาความรู้ที่เรียนมาๆปฎิบัติได้ครบถ้วนอย่างเป็นขั้นเป็นตอน และอีกอย่างหนึ่งที่น่าชื่นชมที่เธอสท้อนให้เห็นว่าชีวิตคนและเจ้าหน้าที่ในชนบทยังขาดโอกาสและด้อยกว่าคนในเมืองมากนัก ก็อยากจะฝากผู้มีอำนาจได้เหลียวและตรงนี้บ้าง สุดท้ายนี้ขอเป็นกำลังใจให้เธอและเจ้าหน้าที่ทุกคนนะครับ