วันนี้ผมนำคำหนองบัวมาฝาก  โดยจะขอหยิบยกมาจากใบบล็อคของ ท่านอาจารย์วิรัตน์ ทุนทางสังคมของอำเภอหนองบัว นครสวรรค์ที่ผมได้เคยลงไว้ก่อนหน้านี้โดยคัดลอกมาจากต้นฉบับครับ เชิญกันได้ตามอัธยาศัยเลยครับ

อนุรักษ์ภาษาถิ่นหนองบัว นครสวรรค์

วัตถุประสงค์ เพื่อทบทวนเอกลักษณ์ภาษาถิ่นให้คงไว้คู่บ้านเรา

ผู้จัดทำโดย นาย เสวก ใยอินทร์ สมาชิกกลุ่ม พริกเกลือ

คำเตือน คำต่อไปนี้เป็นคำเฉพาะถิ่นของคนหนองบัว ส่วนมากเป็นคำเพี้ยนซึ่งชาวบ้านพดจนติดปากกันมา และที่อย่างยิ่งคนโบราณมักใช้คำเปรียบเปรย เปรียบเทียบอาจมีบางคำที่สาธารณะชนอ่านแล้วไปในทางที่หยาบคายผู้อ่านควรมีการตรึกตรองพิจารณาในการอ่านให้ดี

 

 

พริกเกลือ ปลาร้าสับ อีสานเรียกปลาร้าบอง แจ่วบอง

ทะลา ลานกว้าง มากมาย ,มักใช้กับลานหน้าบ้าน

ประตูแพ ประตูรั้วหน้าบ้านไม้ไผ่ขัด ชุมชนชาวหนองขัวจะปลูกบ้านในบ้านไม้ยกสูงและมีใต้ถุนโล่งบ้านส่วนมากจะมีการทำรั้วแบบใช้ไม้รวกขัดสานและแสดงให้เห็นถึงความเพียรได้เป็นอย่างสูงเพราะแต่ละบ้านมีพื้นที่ไม่ใช่น้อย

เหนียน อิจฉา ริษยา

คู่ดอง คู่มั่น

เกือก รองเท้าแตะ

มุ้งอีโต๊ป ผ้าห่มหนาๆ

ผ้าห่ม ผ้าขะม้า

ผ้าเช็ดกุย ผ้าขนหนู

กำแฝก ตะไคร้ คงเพราะว่ามีลักษณะคล้ายหญ้าแฝก

ปลาเกลือ ปลาเค็ม

ส้มแผ่น มะม่วงกวนแผ่น

ข้าวเม่า กะยาสารท ชาวบ้านจะทำกันในบุญสารทไทย ที่มีส่วนผสมในการ ถั่ว น้ำอ้อย งา ข้าวตอก ข้าวพอง หรือในพุทธประวัติเรียกว่า ข้าวทิพย์ ไอ้ข้าวพองที่ว่านี้ทำมาจากข้าวเหนียวที่สดๆนำมาคั่วแล้วตำคัดเอาแกลบออกเหลือแต่เม็ดข้าวเหนียวเมล็ดแบนๆ ที่มาทำข้าวเม่าพล่า ข้าวเม่าทอด ซึ่งมีขั้นตอนการทำที่ยุ่งมากในการทำข้าวเมาและก่อนที่จะมาทำเป็นข้าวพองต้องมาคั่วให้พองก่อนที่จะมากวนเป็นกระยาสารท เลยชาวบ้านเรียกว่ากวนข้าวเม่า

ขนมห่อ จะทำด้วยแป้งข้าวเหนียว มีไส้คลายขนมใส่ไส้ห่อด้วยใบตองจะทำกันในงานบุญเข้าพรรษา และเมื่อทำแล้วก็นำไปให้ญาติผู้ใหญ่ ชาวบ้านมักเรียกบุญเข้าพรรษาว่าบุญขนมห่อแทน

รถอีตุ๊ก รถอีแต๋น

รถอีแต๋น รถไถเดินตาม

กระชั้น กระชั้นชิด

ไม้ราว ไม้นาบข้าว

ไม้คันหลาว ไม้หาบข้าว

กะม่อง ตะค่อง

ใบตองพวง ใบตองควง ตองตรึง ตองกึง

ต้นปีบ กาสะรอง

ซิหว่า เป็นคำต่อท้ายคำพูด, ซิว่า เช่น ใช่จัดเลยซิหว่า

เหมาะจัด สวยมาก

เอี่ยมจัดเลย สะอาดมากๆ

กระซ่า ตระกร้า

กะแซง ตระแกรง

ไม้กำปัด คือไม้กวาดซึ่งเกิดจากการมัดรวมแล้วมาใช้ปัดกวาด เช่น ไม้กำปัดใบคะมอญ ซึ่งทำมาจากต้นขัดมอญ

ระหัด เครื่องสูบน้ำ

ศาลารม ศาลาหมู่บ้าน ศาลาพักร้อน

ขี้หนี้ การเป็นหนี้

ตะโอ๊บ กบ

ตะครัว ห้องครัว

ไปนอนถึงที่ ไปนอนในที่นอน

เมาะ ที่นอน

อู่ เปลนอน

อู่รถ ที่จอดเก็บรถ

ไม้กำตาก ไม้เช็ดก้นน่าจะ มาจากคำว่าตำก้น

บ็อค ส้วมแห้งขุดหลุมด้านล่าง ไม่มีหลังคา

เงย แหงนมอง

มอด โหม่ รอด โผล่

แห้น แทะเล็ม

พ่อใหญ่ ตา

แม่ใหญ่ ยาย

กระโล้ ภาชนะคล้ายกระด้งแต่ใหญ่มากไว้ตากของ

เสวี่ยน อ่านว่า สะ เหวี่ยน คือ อุปกรณ์การเกษตรใช้ร่วมกับเกวียนไว้โค้งต่อบนเกวียนเพื่อการบรรทุกข้าวให้ได้มาก ทำจากไม้ไผ่สานคล้ายเสื่อรำแพนของทางอีสาน กว้างประมาณเมตรถึงเมตรครึ่ง ความยาวสามารถโค้งรอบเกวียนได้

น้องแอ่ง เขียดทรายตามหนองน้ำ

นอกชาน ชานบ้าน เรือนชาน

กะเตียง ตะเกียง

น้ำมันบ็อค น้ำมันขี้โล้ น้ำมันเครื่องที่หมดการใช้งาน

ผักไห มะละ

ไม้ซ่าว ไม้สอยผลไม้

เพลัย สิ่งที่ต่อเติมยื่นออกจากตัวบ้านเช่นชายคา

ก่อนงาย ใกล้สว่าง มักใช้เช่น ไปกินข้าวงายหน้า คือไปกินข้าว

น้องเพล ใกล้เที่ยง

โอ่งเหล็ก ถังแกลอน 200 ลิตร

โอ่งใหญ่ โอ่งเกษตร

เริ้ม อาการของคนที่ออกหน้าออกตา

เอาแรงกัน ช่วยกันทำงาน เช่นเดียวกับลงแขก

หัวเปลือก จอมปลวก

โอ้ง อ้อม ไม่ไปทางตรง

ขึ้นแรง นำสิ่งของมาช่วยเมื่อมีงาน

ยากะแล็ต บุหรี่ เพี้ยนมาจาก ซิคกาแลต

กระทาย กล่องใส่หมาก

เข้าก้น อาการของคนเดินตามกัน

ปลาเห็ด ทอดมัน

ไม่กว่าซิ ไม่มากไปกว่านี้ได้อีก

ออทิด ใช้เรียกแทนชื่อลูกเขยที่ผ่านการบวชเรียนมา

พยับลมบ่มใบไม้ ร้อนอบอ้าวคล้ายฝนจะตกมีเมฆลอย

ขี้สะเหรด เสมหะ

ขี้คับตูด อาการของคนท้องผูกถ่ายไม่ออก

เห็นราก อาการของคนที่อย่าจะอวก

มาด้วยความเซ่อใจ มาแบบด้วยความทุลักทุเลไม่รู้ว่าจะได้อะไรเกิดขึ้น

แม่มึง สามีใช้เรียกภรรยา

พ่อมึง ภรรยาใช้เรียกสามี

กวัดกวาย คำอุทาน ใช้กับสิ่งที่ไม่อยากจะให้เกิดกับตัวเรา

ไปสัง ใช้นำหน้าเรียกผู้ตายแล้ว

กินโสชีวิต กินเหมือนคนอดอยาก

เหิ่อ อวดตัวเองว่าดูดีกว่าผู้อื่น

เป็นประเหิ่อ เป็นผื่นคันบวม

เอิ้น เช่นเดียวกับเรียก

แหงะ หันหน้ากลับไปมอง

เขียวปัด เขียวมากมาก เช่น ว้ายยย..แลฝ่นมาเขี่ยวปัดเลย

บ่องขี้ บ่งขี้ การผ่าท้องเข้าใส้ออกเช่นการทำปลา

ตีเหาะอีเหน ตีให้กระจุยกระจาย

ทิ้งอย่างห่อยาเขียว ทิ้งเกะกะเลี่ยลาดไปทางไหนก็เจอ เมื่อก่อนแขกที่มาเกี่ยวข้าวมักกินยาเขียวผสมน้ำเพื่อคลายร้อนและทิ้งไว้เลี่ยลาดตามท้องนา

ขี้ลงท้อง ท้องเสีย

แหกกะแซง ทำอะไรไม่อยู่ในขอบเขตผิดจากคนอื่น

ซู่กระซิว การที่ใช้ตะแกรงไม้ไผ่ไปดักช้อนปลาซิวหน้าทางน้ำไหล

โหงกระซิว การใช้สวิงหรือ ตะแกรง เหวี่ยงซ้าย-ขวาไปมาเพื่อให้ปลาติด

กระซ่อ มาจากคำว่าตะกร้อ ภาชนะไม้ไผ่หรือหวายสาน เช่น ตะกร้อสร้อยผลไม้

กระซ่อเหยื่อ ภาชนะคล้ายตะค่องแต่ไม่มีคอจะเย็บผ้าดิบต่อเป็นปากถุงและมีหูรูดที่ปากชาวบ้านใช้ใส่เขียดเกี่ยวเบ็ด

ถุงแห ถุงตาข่ายด้านบนปากมีหวายโค้งกลม ไว้ใส่ปลา หรือที่มีชื่อเรียกว่าถุงตะเคียว

สะบก หรือตะลุมพุกทำจากไม้มีด่ามลักษณะคล้ายค้อนไว้ทุบตี หรือตำ

ซ้อมข้าว การตำข้าวแบบใช้ครกใหญ่

กระเพล่า ข้าวที่มีเมล็ดสมบูรณ์

นั่งเอกเขนก นั่งลอยหน้าลอยตา

น้ำขี้ตีด หรือน้ำขี้กรีด น้ำขังเสียตามบ้านที่เน่าเหม็น

โม้ม กินอาหารคำโต ไม่ว่าจะชินเท่าไรก็ใส่ปากทีเดียวหมด

โฮบ การซดน้ำต้มหรือแกงมีเสียงดัง

ขมุย ขุยของสัตว์ที่อยู่ในรู เช่น แย้อุดขมุย

คันที่นอน วิดน้ำจับปลาต้องนำดินมาทำคันกั้นก่อน

จู๋ ไหปลาร้า เช่น จู๋ใหญ่ จู๋กลาง

แดดบด แดดมีเมฆบังคงจะมาจากบดบัง

เอนหลัง นอนพักชั่วครู่

ทำสี คล้ายคำว่าทำท่าจะทำแสดงถึงท่าทางต่าง เช่น ทำสีเราจะมาทางนี้เค้าก็ไปทางอื่น

คงจะพอแล้วเพียงคำ1คำมีหลากหลายเช่นคำจำพวกที่ออกเสียงเพี้ยนจากคำเดิมยังมีมาก

ขึ้นอยู่ว่าบ้านไหนไห้อ่านออกเสียงสำเนียงนั้นเพราะจากสำเนียงพูดมาเป็นภาษาเขียนค่อนข้ายากมา

ทางบ้านในโคกมะตูมบางกลุ่ม เนี้ย มะเขี่ย พริกเกีย เป็นต้น

ทางเนินตาเกิด แถบทางโคกมะกอก ให้ทำเหนอๆเข้าไว้ลากหางเสียยาวเท่าไรได้ยิ่งดี

เช่น อาลัยมันช่างยกใหญ่ล้าวววววววววว......