การศึกษาเพื่อพื้นที่ยืนอย่างมั่นคงในอนาคตและการใช้ชีวิตอย่างฉลาด

การศึกษานับเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับชีวิต เพราะการศึกษาจะทำให้เรามีพื้นที่สำหรับใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในอนาคต เอ๊ะ!!! มันหมายความว่าอย่างไรกัน ?

ในมุมมองของผม ผมว่าในอนาคตประเทศไทยและทั่วทั้งโลกจะมีผู้ว่างงานเพิ่มสูงขึ้น จากสภาวะการแข่งขันทางธุรกิจที่รุนแรง ธุรกิจส่วนใหญ่จะหันมาให้ความสำคัญในเรื่องของการเป็นผู้นำด้านการลดต้นทุนการผลิต อันเป็นส่วนสำคัญที่จะนำมาซึ่งผลกำไรแก่ธุรกิจ สิ่งหนึ่งที่จะทำให้ประสบผลสำเร็จเช่นนั้นได้คือการนำนวัตกรรมทางเทคโนโลยีเข้ามาใช้ นั้นหมายความว่านวัตกรรมจะเข้ามามีบทบาทแทนแรงงานมนุษย์ ในอุตสาหกรรมขนาดใหญ่แรงงานมนุษย์ย่อมเทียบไม่ได้กับแรงงานเครื่องจักรกลอย่างแน่นอน หากเป็นเช่นนั้นย่อมส่งผลให้เกิดการว่างงาน ผู้ที่ด้อยการศึกษาจะประสบปัญหานี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดั้งนั้นเมื่อเราทราบเช่นนี้แล้ว เราจะต้องตระหนักได้แล้วว่าการศึกษาคือสิ่งสำคัญของชีวิตจริง ๆ ผมอยากบอกทุกคนว่า เป้าหมายที่จะจบเพียงม.3 หรือม.6 มันไม่ใช่เป้าหมายสูงสุด มันเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น มันเป็นบันไดขั้นแรก ๆ ที่จะนำเราไปสู่ความสำเร็จเพียงเท่านั้นเอง อย่าหยุดที่จะเรียนรู้ อย่าหยุดที่จะไขว่คว้าสิ่งดี ๆ ให้กับชีวิต มิฉะนั้นแล้วก็จะไม่มีพื้นที่ให้เรายืนอย่างมั่นคงได้ในอนาคต

อีกประเด็นหนึ่งในเรื่องของการใช้ชีวิต เมื่อเราไปถึงจุดสูงสุดหรือจุดที่ประสบผลสำเร็จของชีวิตและมีที่ยืนอย่างมั่นคงแล้วที่จะลืมไม่ได้คือ “ดิน” เราอย่าลืมที่จะเหยียบดิน ผมไม่เคยลืมคำคำนี้ ท่านอาจารย์สุชาดา ซึ่งเป็นอาจารย์ที่สอนผมตอนมัธยมได้ย้ำคำนี้อยู่ตลอดกับผม แม้ตอนนี้ผมจะยังไปไม่ถึงจุดที่สูงที่สุดก็ตาม แต่ในอนาคตผมตั้งใจที่จะไปให้ถึงจุดจุดนั้นอย่างแน่นอน คำว่าอย่าลืมเหยียบดินหมายความว่าอย่างไร? มันก็หมายความว่าเราเติบโตมาจากการเกษตร และในอนาคตหากเราไปได้ดี มีฐานะมั่นคง มีหน้ามีตาในสังคมแล้วก็ไม่ควรที่จะใช้ชิวิตอย่างหลงระเริง หรือรุ่มหลงอยู่กับวัตถุ ต้องรู้จักใช้ชีวิตอย่างพอเพียงตามหลักปรัชญาของในหลวง ใช้ชีวิตอย่างมีค่าสมกับผู้มีการศึกษา นั่นแหละคือการไม่ลืมดินในความคิดของผมนะ มีเงินแต่ใช้ชีวิตอย่างขาดสติสักวันมันย่อมหมดเหมือนกัน ก็เลยอยากจะฝากน้อง ๆ ทุกคนในเรื่องของการศึกษาว่าต้องให้ความสำคัญกับมันให้มาก เพราะมันจะทำให้อนาคตของเราสบาย มีงานทำ มีรายได้ที่ดี และในปัจจุบันก็ต้องรู้จักการใช้ชีวิตให้เป็น รู้จักใช้จ่ายที่ไม่เกินตัว รู้จักเก็บออม เพราะตอนนี้คนที่ลำบากคือพ่อแม่ และผู้ปกครองของน้อง ๆ เอง ให้ความสำคัญกับท่านบ้าง ตอบแทนท่านด้วยการเป็นคนดีของสังคมและตั้งใจเรียนให้คุ้มกับค่าเทอมที่เสียไป

สุดท้ายนี้ต้องขอบกราบขอบพระคุณท่านผู้อำนวยการที่ได้ให้ความสำคัญกับบทความบทน้อย ๆ ของผมที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสเข้าไปเยี่ยมโรงเรียน แล้วท่านอาจารย์หลายท่านได้บอกผมว่าผู้อำนวยการแอบชมบทความมาผมก็รู้สึกดีใจและประทับใจเป็นอย่างมาก ผมยินดีที่จะช่วยเหลืองานโรงเรียนหากมีโอกาสนะครับ ผมยินดีที่จะกลับไปให้แง่คิดหรือสิ่งดี ๆ กับน้อง ๆ ซึ่งเป็นที่รักของผมทุกคน สวัสดีครับ