อ.ภีม ตั้งประเด็นให้ผมแต่ละครั้ง "ของขึ้น" อยู่เรื่อย อดที่จะนำไปคิดสานต่อไม่ได้ พันธมิตรของผมคือ อ.เทียมพบ จากพระจอมเกล้าฯ ชุมพร ก็มีความตั้งใจที่จะผลักดันเรื่องของการท่องเที่ยวเชิงนิเวศใน จ.ชุมพร พูดคุยกันอยู่เรื่อย ๆ แต่ไม่ถึงขั้นเปิดเวทีสักที

ผมเองเห็นและมีโอกาสเข้าไปแตะปัญหาโดยเฉพาะในส่วนที่ อ.ภีม มองว่าเป็นส่วนปฏิบัติการที่เป็นเจ้าของกิจการภาคธุรกิจเอกชน คือ กลุ่มผู้ประกอบการโรงแรม ซึ่งกำลังเจอปัญหาจากการบังคับใช้ พรบ.โรงแรม 2547 พวกเรา (กรรมการในหอการค้า จ.ชุมพร 3-4 คน) เห็นเป็น "โอกาส" ที่จะจัดตั้งให้เกิดการรวมตัวกัน จึงเข้าไป "จัดเวที" เชิญตัวแทนภาครัฐมาพูดคุยร่วมกัน วัตถุประสงค์เฉพาะหน้า คือ การทำความเข้าใจกับ พรบ. วัตถุประสงค์ระยะต่อไป คือ อยากจะให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ในกลุ่มผู้ประกอบการ เพื่อไม่ให้การแข่งขันมุ่งไปที่ "การตัดราคา" กันเป็นหลัก แต่อยากจะให้ส่งเสริม ควบคุม ดูแลกันเอง โดยเฉพาะในเรื่องคุณภาพห้องพัก และการบริการ ภายใต้มาตรฐานราคาที่เป็นธรรมต่อลูกค้า และความอยู่รอดของกิจการ

ผมพยายามหา Story เพื่อจะเอามา Telling เกี่ยวกับเรื่องนี้โดยเฉพาะกรณีที่เกิดขึ้นจริง ไปได้สวยในระดับหนึ่งทั้งในเมืองไทยและต่างประเทศ ถ้า อ.ภีม มีเรื่องเล่าแบบนี้ให้คำแนะนำกันบ้างนะครับ

ไอศูรย์  ภาษยะวรรณ์

ป.ล. วันนี้ (จันทร์ที่ 8 ส.ค.48) ผมโทรติดต่อไปที่ กศน.ชุมพรตามแนวคิดประสานงานผ่าน Blog ของอ.ภีมแล้วครับ อ.สุรีย์ ดีใจมาก ผมว่าจะแวะไปนั่งคุยกันที่ กศน. ปรากฎว่า จังหวะยังไม่ตรงกัน และดูท่าว่า อ.สุรีย์จะตื่นเต้นมาก ตั้งใจจะนำชาวคณะ กศน. 5-6 คน มานั่งคุยกันที่ Office ของผม คืบหน้าอย่างไร ผมจะส่งข่าวให้ อ.ภีมทราบในฐานะ "ผู้ก่อการ (ดี)"