ผมมีประสพการณ์ เรื่องอัตตา กับเพื่อนร่วมงาน ท่านหนึ่ง คือเรื่องมีอยู่ว่า มีอยู่วันหนึ่ง เรามีงานเร่งด่วน ที่จะต้องแจ้งให้เค้ารับทราบ แต่เนื่องจาก ระหว่างนั้นเค้าคงอารมย์ไม่ดี และคงโกรธผมที่เหมือนไปสั่งเค้า เค้าต่อว่าผมอย่างรุนแรงมาก ขนาดไล่ผมต่อหน้าเพื่อนๆ พนักงานคนอืน ทำให้ผมรู้สึกฝังใจ และก็ไม่อยากคุยกับเพื่อนพนักงานคนนั้น เหมือนมันมีอะไรติดอยู่ในใจ ผมว่า "อัตตา" นี่แหละตัวการ ทำให้การทำงานที่จะต้องร่วมกับเพื่อนร่วมงานคนนี้ ติดขัด คือถ้าไม่จำเป็นก็ไม่อยากไปคุยด้วย

วันนี้ ได้ฟังอาจารย์พูด ก็คิดขึ้นมาได้ว่า ไม่รู้ว่าเราจะโกรธ เกรียด หรือถือตัวเอง ไปเพื่ออะไร สุดท้ายคนที่ทุกข์คือตัวเรา หัดปล่อยว่างซะบ้าง