ความแตกฉานในสิ่งที่ยากยิ่งของพระคุณเจ้า  ทำให้ผู้อ่านรู้สึกชื่นชมมากครับ  เพียซ ได้แสดงให้เราเห็นว่า "ก่อนที่จะมาเป็นความรู้" นั้น สิ่งนั้นจะต้อง "เกิดซ้ำได้"  ถ้าทำซ้ำได้  สิ่งนั้นก็เป็น"ความรู้"  และความรู้นี้ เป็น "จริง" เช่น  ถ้าเรา "เห็นผี" ที่ตรงนั้น  เราจะต้อง "เห็นผีได้อีกครั้ง" ในเวลาต่อมา  ถ้าไม่เห็นอีก  "ผี" นั้นก็ "ไม่ใช่ความรู้"  และถ้าใครว่ามี  เขาก็มีความรู้เท็จ ฯลฯ  นี่เป็นตัวอย่างเฉพาะความรู้ประเภท "ข้อเท็จจริง"  ถ้าเป็นความรู้ประเภท "มโนทัศน์"  หรือ "กฎธรรมชาติ"ด้วยแล้ว  จะยิ่งซับซ้อนมากขึ้นไปอีก

การทำหรือสัมผัสซ้ำๆนี้ก็คือ "การปฏิบัติซ้ำ"  คำ Pragmatism จึงได้ถูก "โยน"เข้ามาในวงการของปรัชญา  ทำให้ พจนานุกรมปรัชญาหนาขึ้นมาอีกนิดหนึ่ง

บล็อกดีๆอย่างนี้น่าจะมีให้มากกว่านี้ครับ