สวัสดีงามๆครับคุณ สุ ทีบรรจุบันทึกนี้ขึ้นมา ชอบครับมีกลิ่นไอของชนบทอยู่ให้เห็น

มีประเด็นแลกเปลี่ยนบางประการครับ ไปใต้เห็ด (ไปส่องเห็ด) ถ้ากรุณาใส่เชิงอรรถ ให้ความกระจ่างจะชัดเจนครับ เพราะคำถิ่นเฉพาะที่

"ถึงแม้เขาจะมีกฎหมายกำหนดว่า คนต่างชาติสามารถมาเช่านาคนไทยโดยให้ถือหุ้นกับคนไทยได้ไม่เกิน 49.99% ครึ่งต่อครึ่ง แล้วเราจะตรวจสอบได้อย่างไร เพราะ อาจจะมีคนไทยสมรู้ร่วมคิด หรือไม่ก็แอบอ้างเอาชื่อคนไทยมาสรวมรอยเป็น 100% จะทำอย่างไง ซึ่งแท้ที่จริง เขาเป็นผู้ลงทุนหมด แล้วเอาเงินมาจ้างแรงงานชาวนาไทย คราวนี้แหละชาวนาไทยจะมีเงินเดือนจากการรับจ้างปลูกข้าว ถ้าเป็นจริง สงสารประเทศไทยนะ (คิดเอง ว่าเอง) เราจะได้ซื้อข้าวเมืองนอก คนไทยทำนี้แหละ MADE IN THAILAND "

 ประเด็นนี้น่ากลัว สมาชิกกลุ่มเกษตรกรทั่วประเทศเคยประชุมหยิยยก)ปัญหานี้มาถกกันแล้ว โดยกฎหมายก็ใช่ แต่ความเป็นจริงตามรายงาน คนของเราถือครองที่ดินแทนต่างชาติไปมากแล้ว บ้านผม นากุ้ง ตามไปดูพบว่าเถ้าแก่ใหญ่ อยู่ ญิ่ปุ่น ใต้หวันคนไทยเราได้แต่รับจ้างเฝ้าที่ของตัวเองให้ต่างชาติ

"เป็นกำลังใจให้ด้วย อุตส่าห์ทำสกรุ๊ปให้อ่านชีวิตชาวบ้าน"

ขอเป็นกำลังใจให้เต็มร้อยครับ

"ชาวบ้านไม่อดอยาก แต่ไม่มีเงิน ก็พออยู่ได้ กิจกรรมหน้าฝน"

เพราะวิถีดั้งเดิมของชาวนา เขามีวิถีพึ่งตนเองเป็นหลัก เป็นอัตลักษณ์ของชาวตามวิถีว่า "เลี้ยงเป็ดไว้กินไข่ เลี้ยงไก่ไว้กินตัว เลี้ยงวัวไว้ไถนา เลี้ยงหมาไว้เฝ้าบ้าน เลี้ยงม้าไว้เดินทาง" ความเป็นอยู่จึงมีความมั่นคงทางด้านอาหารตลอดไปครับ

อิอิบันยาวก็เม้นต์ยาวตามไปด้วยอิอิ)