ท่านเบดูอินข้างบน  ลบออกด้วย มันเป็นภาษาอะไร มาได้ไง เอาใหม่นะคะ

*แม่เปรียบเหมือนโซ่ทอง คล้องชีวิต   ผู้ลิขิตแต่มแต้งให้แดงขาว

   ปั้นลูกยาจากดินขึ้นสู่ดาว            งามวับวาวเกิดสะเก็ดเพชรพรรณราย 

  *เมื่อสุกใสใยเล่าจึงต้องจาก        ใยต้องพรากจากไกลลูกใจหาย

ทิ้งความฝันหวังแม่ชมล้มมะลาย          แสนเสียดายความหวังต้องพังครืน

*ขอให้แม่ไปดีที่สุขสันต์             จงลืมวันทิ้งใจร้าวห่างหายฝืน

ว่าเกิดขึ้นก่อนตั้งอยู่มลายคืน          ไม่บังอาจฝ่าฝืนในโชคชะตา

*กว่าลูกๆจะสำนึกพระคุณท่าน           ช่างเนิ่นนานคราชีวาลาลับล่วง

กว่าจะม้วยจนแทบแย่สิ้นแดดวง         ถึงคราล่วงลูกจึงห่วงเอาใจใส่ในกายา

*ไม่เคยคิดรอให้ตายจึงกลายใกล้      เป็นศพไปจึงรู้บุญรู้คุณค่า

เมื่อแม่อยู่ลูกดูแลท่านด้วยศรัทธรา         เพื่อทดแทนคุณเทพเทวามารดาเอย