1.การศึกษา และการเรียนรู้ ใช้ในความหมายที่ต่างกันแต่สนับสนุนกัน..การเรียนรู้น่าจะเป็นส่วนย่อย ของการศึกษา เป็นต้นทาง เป็นกระบวนวิธี ..การศึกษา เป็นผลสรุป เป็นผลจากการเรียนรู้(เปรียบเทียบในระดับบุคคล)..เมื่อได้ผ่านวิธีการรับรู้เรียนรู้เกิดพัฒนาการที่เปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น = มีการศึกษา(ได้รับการศึกษา)..ใช่หรือไม่?

2.การศึกษาไทย มักมองแต่ระบบการจัดการศึกษาภาครัฐ(โดย ศธ.)แต่ความจริงภาครัฐจัดการศึกษาโดยหน่วยอื่นอีกเยอะมากซึ่งเกี่ยวโยงมีผลกระทบกันหมด..และภาคเอกชน/ประชาชน..ก็สร้าง/จัดการศึกษาทั้งที่สอดคล้องและขัดแย้งกับภาครัฐอีกมากมาย(ตามแต่จุดมุ่งหมายของแต่ละคน)..ใช่หรือไม่?

 3.การกำหนดจุดมุ่งหมายของการศึกษาโดยภาครัฐ(ด้วยรัฐธรรมณูญ/พ.ร.บ.การศึกษา/แผนพัฒนาฯ)ไม่สามารถผลักดันให้เป็นจริงได้ง่ายถ้าขาดการสนับสนุนของประชาชนทุกภาคส่วน..ใช่หรือไม่?

4.มนุษย์ทุกคน(ชาวไทย)จะสามารถรับรู้และเข้าใจเหตุผลและคุณค่าของการศึกษาที่ดีที่สามารถนำพาสังคม(ประเทศไทย)ไปสู่ความเจริญรุ่งเรืองที่สมดุลได้หรือไม่?..เมื่อยังรู้สึกได้ถึงความไม่เป็นธรรมและความฉ้อฉลที่ถูกบิดเบือนด้วยกลไกของสังคมเองทั้งในระดับย่อยจนถึงระดับใหญ่..