กลับมาแล้วครับหมอแป๊ะของผม ลีลาแบบนี้

คนใต้ต้องอ่านแบบนี้ครับ

ง.ฮอ ฮู ใจกล้า 555 (ภาษาใต้วันละคำ)

คุณหมอพาเฮินมาหรือเปล่า

สรุปว่าโรงเรียนสมัยนี้ก็สอนกันไปแบบงั้นๆ ผมอยากจะใช้คำว่าโรงเรียนเห็นแก่ตัวมากๆเลย ไม่เคยเห็นและเข้าใจเด็กๆ เรียนแบบยัดทะนานกันเข้าไป เรียนเพื่อสอบแข่งขัน ถ้าสอชนะเลิศก็สรรเสริญยกยอโรงเรียนก่อน เด็กตามหลัง โรงเรียนได้หน้าตา ชื่อเสียง และการตลาด แล้วเด็กได้อะไร ได้ความรู้ที่เกินระดับตัวเอง แล้วอยากถามต่อว่า เรียนรู้ล่วงหน้าแล้วทำไม เพราะเดียวถึงระดับนั้นก็ต้องเรียนอยู่ดี แต่ที่แน่ๆเด็กๆ

เสียเวลาและโอกาสในการเรียนรู้สิ่งที่ตัวเองรักและชอบ

เสียเวลาและโอกาสในการทดสอบและทดลองเล่นๆเรียนๆในสิ่งที่แปลกๆใหม่ๆ

เสียเวลาและโอกาสในการทำกิจกรรมสัมผัสกับสาธารณะมากขึ้น

และยังมีเรื่องที่เสียเวลาและโอกาสอีกเยอะแยะไปหมด

ในกรณีของน้องกันรู้สึกเห็นใจและขอแนะนำให้คุณพ่อคุณแม่ของน้องกันนำน้องกันไปเรียนที่อื่นเถอะครับ

คุณครูสอนศิลปะที่โรงเรียนลูกๆได้พูดไว้ว่า" เวลานี้การเรียนรู้ควรต้องเป็นแบบเด็กอยู่ข้างหน้าผู้ปกครองเป็นเพียงกองหลังคอยสนับสนุนเท่านั้น เพราะเด็กๆต่างหากที่จะอยู่ต่อไปในสังคมของพวกเค้าในอนาคต"

ที่แน่ๆอาทิตย์หน้าคุณหมอว่างเปล่า ขอเชิญร่วมกิจกรรม สานศิลป์ร้อยครอบครัว ที่โรงเรียนด้วยครับ