จากกันไปนาน...คิดถึงจังเลย...(ร้องเป็นเพลงนะขอรับ)...

ก็ตามมาทุกทริปนะครับ...แต่ไม่ได้เข้ามาคอมเม๊นท์เพราะงานเข้าครับ

มีงานเยอะมากและก็ไม่ได้อยู่เป็นที่เป็นทางครับ..ทั้งภายในและภายนอกประเทศ

ชีพจรลงเท้ามีเรื่องต้องเดินทางไม่สะเด็ดน้ำสักที...

เมืองคามากูระเป็นไฮ-ไลท์อีกแห่งหนึ่งที่น่าไปเยือนนะครับ..ถนนเลียบทางเดินจากวัดยาวเกือบถึงสถานีรถไฟเป็นแหล่งนักช็อปของราคาค่อนข้างสมเหตุผล..แต่ที่สุดแล้วการสรุปของอาจารย์นุชมีเหตุผลสมควรได้รับการสนับสนุนมากครับ..แต่จะมีสักกี่ท่านที่จะได้เที่ยวเกือบครบในเวลาไม่กี่วันเช่น series นี้..เกล้ากระผมขอชื่นชมด้วยใจจริง

กับความใส่ใจในทุกรายละเอียด..บางเรื่องนักเรียนเก่าญี่ปุ่นอย่างผมยังมีอาย...เพราะไม่รู้จริงๆ..มาเรียนรู้ก็ ณ ที่แห่งนี้..อิอิ...

ขอบคุณกับเรื่องราวการท่องที่ยวประเทศญี่ปุ่นอย่างมีสาระน่าเป็นแบบอย่างเป็นอย่างยิ่ง

ขอบคุณกับทุกการเตรียมการและการค้นคว้าในข้อมูลที่เป็นประโยชน์...

การติดตาม series นี้ทำให้ผมต้องกลับมาย้อนมองตัวเองว่า..อย่าเป็นดั่งเช่นใกล้เกลือกินด่าง...ตั้งแต่ติดตามมาทุกบททุกตอน...อาจารย์ให้ความรู้และความ alert...ต่อผมมากครับ...ได้นำหลักการคิดนี้มาใส่ในรายละเอียดเพื่อการเดินทางที่รอบคอบมากกว่าเดิม...ขอขอบคุณและขอเป็นกำลังใจในบทความต่อๆไปครับ...

........O TSUKARE SAMA DESHITA.....

อาจารย์อยากทราบไหมครับว่าแปลว่าอะไร...เป็นการบ้านก่อนจาก series ญี่ปุ่นนี้

กรุณาไปถามคุณครูสอนภาษาที่เขาเข้ามาขอเป็นเพื่อนอาจารย์ใน blog นี้ดูนะครับ

คุณครูสาวชาวญี่ปุ่นที่ติดตามงานเขียนของอาจารย์เหมือนผมนี่แหละครับ...