อาจารย์หมอนน เพื่อนร่วมทาง

เรื่องของมุมมองที่ต่างผมมองเป็นความหลากหลายของการพัฒนา

การเรียนที่ผ่านมาในระดับพื้นฐาน ไม่ค่อยที่จะช่วยให้ผมคิดต่างนอกจากการท่องตำราแต่อย่างเดียว ให้เวลางานศิลปะที่จะกล่อมเกลาจิตใจน้อย เพราะไม่เกี่ยวข้องกับวิชาที่จะใช้เป็นอาวุธเข้ามหาวิทยาลัย

เมื่อเรียนในมหาวิทยาลัยในคณะบางคณะ ที่มองเกือบจะทุกอย่างเป็นเชิงเทคนิค เกือบจะทั้งหมด การเรียนยังคงท่องจำและสอบให้ได้เกียรตินิยมอีกเช่นเคย ปัญญากุดลงทุกที

เมื่อมีโอกาสเรียนปริญญาโท แหกคอกหน่อย ยังมีบางสาขาที่ตัดทอนปัญญาผู้เรียนอย่างสม่ำเสมอ กับการให้คิดในกรอบ โดยเฉพาะกรอบของอาจารย์ที่มีอยู่...เจออาจารย์ที่มีอัตตาสูงเยอะดี

ผมแหกคอก...พยายามคิดให้ต่างเสมอ และมีเหตุผลในการคิดเสมอเพื่อใช้ในการรับรองการคิดและการทำ

ผมมองว่าการมองทุกอย่างสำเร็จรูป ทุกอย่างเป็นตามกรอบของมหาวิทยาลัย อาจารย์ และคณะ สาขา เป็นหลุมพรางของการศึกษาอย่างหนึ่ง

ผมใช้เวลาส่วนใหญ่จากการอ่าน และอ่าน หนังสือในห้องสมุด ตรงนั้นเองเป็นประตูที่ทำให้ผมต้องสร้างนิสัยให้นรักการอ่านต่อไป...ความรู้อันไพศาลในมหาวิทยาลัยอยู่ที่นั่น และนอกจากนั้นเข้าไปหาเองในชีวิตจริง...

และผมก็ได้ปริญญา ..มาติดฝาบ้านผม

ผ่านเกณฑ์มาตรฐานของสังคมไทย...เป็นมหาบัณฑิตสมใจ

งานข้างนอกให้โอกาสผมเยอะเลยครับ ...ประตูแห่งโอกาสเปิดตลอดเวลา

..........................

คุยเรื่องประติมากรรม เลยเขียนไปไกลเลย เป็นการถอดบทเรียนตัวเองเล็กๆครับท่านอาจารย์หมอ ครับ