คิดว่า รู้เรา สำคัญและยากกว่ามากเลยครับ

เห็นด้วยกับคุณณัชร ในเรื่องสุดยอดการรบ คือการไม่รบ ครับ

เคยอ่านเจอในหนังสือแมงกระพรุนถนัดซ้าย ของ พี่จิก (ประภาส ชลศรานนท์) และ Capture ความรู้เก็บไว้ เห็นว่าเข้ากันได้ เลยเอามาฝากครับ

ใน ตำราพิชัยสงครามของซุนวู โดย แกรี่ แกเกลียดิ ของบริษัท เออาร์ บิซิเนสเพรส จำกัด มีหลายประโยคจากตำราพิชัยสงคราม ที่พี่จิกนำเสนอ ที่โดนใจ เช่น
"รู้เขารู้เรา ร้อยรบมิรู้พ่าย"

"บุกต้องมิหวังคำยกย่อง ถอยต้องมิกลัวอับอาย"

"จุดอ่อนห้าประการของแม่ทัพคือ
สู้ตายอาจถูกฆ่า
กลัวตายอาจถูกจับ
ฉุนเฉียวอาจถูกยั่ว
เย่อหยิ่งอาจถูกหยาม
ขี้สงสารอาจถูกก่อกวน"

แต่ที่เป็นสุดยอดประโยคที่คมที่สุดในตำราสงครามเล่มนี้ คือ
"รบร้อยชนะร้อย ยังหาใช่ความยอดเยี่ยมไม่
มิต้องรบแต่ชนะได้ จึงเป็นความยอดเยี่ยม"

พีจิกแกบอกว่าซุนวูเป็นนักปรัชญามากกว่านักการทหารประมาณขงเบ้งนั้นเลย ท่าจะจริง