คุณหมอ อนิศรา ที่รัก,

เราต้องดวงคล้ายกันแน่นอนค่ะ 

 

เพราะในบรรดาบะหมี่ที่ฮิต ๆ ในเมืองไทย  ก็ปลื้มบะหมี่หมูแดงทีุ่สุดเหมือนกัน   ฮิ ๆ

 

ฟังที่คุณหมอเล่าว่าเจ้าเ่ก่าชื่อดังในพิดโลกเลิกขายแล้ว  ลูก ๆ ไม่ทำต่อ  น่าจะมีคนซื้อแฟรนไชส์ทำต่อนะคะ (รู้สึกเดือดร้อนแทน  เพราะเข้าใจ แหะ ๆ)

 

ใช่ค่ะ  คนญี่ปุ่นทำอะไร จะทำเป็นจริงเป็นจังมาก  

 

เรื่องอาหาร  ก็แข่งกันเอาเป็นเอาตาย

 

และก็แปลก  ที่ญี่ปุ่นนี่ขนมปังอร่อยมากค่ะ  งงเหมือนกัน  

 

เพราะแต่ก่อนเคยคิดว่ายุโรปนี่เริ่ดสุดแล้ว  ดีกว่าอเมริกาเยอะ  แต่ตายไปเลยเจอขนมปังญี่ปุ่น

 

ไม่รู้เขาทำยังไงของเขาเหมือนกัน  กลุ้มใจเนี่ยน่ะค่ะ  ไปญี่ปุ่นกลับมานน.ขึ้น  ใครจะเชื่อล่ะเนี่ย  แหะ ๆ

 

เพราะทุกคนนึกว่าญี่ปุ่นมีแต่ปลา และ สาหร่ายใช่ไหม  โธ๋.....

 

ความจริงเวลาไปแล้วนึกถึงอาหารไทยด้วยนะคะ  พวกผักสดที่ทานกับน้ำพริกน่ะ 

 

คิดว่าที่อ้วนขึ้นเพราะไม่ค่อยได้ทานผักเป็นเรื่องเป็นราวแบบไฟเบอร์ก้าน ๆ เยอะ ๆ เหมือนเมืองไทย   นอกจากจะลุกขึ้นมาทำกับข้าวเอง

 

ซึ่งก็ขี้เกียจมาก  และไม่มีเวลาด้วยพักหลัง ๆ

 

ซื้อเองก็ไม่ค่อยมีน่ะค่ะ  ผักเยอะ ๆ อย่างนั้น ผักสลัดมันเป็นใบ ๆ น่ะ  ไม่เป็นก้านแข็ง ๆ ไฟเบอร์

 

แล้วถ้าเจอพวกผักกาดแก้วยิ่งไปกันใหญ่  รู้สึกว่าไม่ได้ทานผักเลยน่ะ

 

แต่ผลไม้ดีค่ะ เยอะดี  ไม่แพงด้วย  (เมื่อเทียบกับเวลาซื้อที่เมืองไทย)  ผลไม้หน้าหนาวสด ๆ ใหม่ ๆ อร่อยค่ะ  กินพุงกางเลย

 

ปลาดิบต้องสด ใหม่ และอุณหภูมิถูกต้อง  และมีดคมกริ๊บ  และตัดถูกวิธีด้วยค่ะ

 

แล้วจะหวาน สด ไม่คาวเลย

 

แต่หายากหน่อยนะคะ  โดยเฉพาะในเมืองไทย

 

ปกติตัวเองก็ไม่ได้ปลื้มอะไรนักหนา  เพราะจะหาที่ดีจริง ๆ ทานยาก

 

ที่ดีจริง ๆ ก็ต้องมีเจ้าภาพค่ะ แหะ ๆ

 

เรื่องพยาธิก็มีกลัวเป็นพัก ๆ ค่ะ

 

แต่อยู่ที่นี่ไม่ค่อยกลัว  คงเพราะมันหนาวมั้งคะ

 

เอ๊ย หมายถึงอยู่ญี่ปุ่นไม่กลัว  ดูซิ  ยังนึกว่าอยู่ญี่ปุ่นอยู่เลย

 

กลับเมืองไทยคงไม่ค่อยทานปลาดิบแล้วล่ะค่ะ

 

วันหลัง จัดทัวร์ไปวัดต่าง ๆ ในเกียวโต  เพื่อฝึกสมาธิเซน  แล้วต่อด้วยการไปเยี่ยมชม และ เยี่ยมชิม ร้านทีวีแชมเปี้ยนต่าง ๆ คงจะเข้าท่าเหมือนกันนะคุณหมอนะ

 

สงสัยจะได้คุณหมอเป็นลูกทัวร์คนแรก ฮิ ๆ

 

สวัสดีค่ะ,

 

ณัชร