สวัสดีค่ะ อาจารย์,

 

ขอบพระคุณที่กรุณาแวะเข้ามาตอบค่ะ

 

ยังไง ๆ หนูก็นึกท่าทางอาจารย์ทำท่าเบ่งเป็นใหญ่เป็นโตอยู่แถว "สึนามิ" ไม่ออกเลยค่ะ

 

โดยเฉพาะเวลาที่คนที่น่าจะเป็นใหญ่เป็นโตกว่าเป็นคนไปเข้าคิวต่อแถวจองที่นั่งน่ะนะคะ ฮิ ๆ

 

เอ๊า...เชียงใหม่มีราเมนรสต้มยำพริกญี่ปุ่นด้วยหรือคะนี่?

 

เกิดมาก็เพิ่งจะเคยได้ยินนี่ล่ะค่ะ

 

คนเชียงใหม่มีความคิดสร้างสรรค์ดีแต๊ ๆ เจียวเจ๊า

 

สงสัยต้องเป็นพริก Togarashi แน่ ๆ เลย

 

ที่เขาเอาไว้โรยใส่ปลาไหลย่าง

 

ฮือ ๆ หิวอีกแล้ว

 

อ๋อ...ถ้าอาจารย์มากรุงเทพ  สบายมากเลยค่ะ  หนูพาไปแน่

 

ร้านนั้นก็ไปชี้ ๆ จิ้ม ๆ รูปเอาได้ค่ะ

 

เมนูสารพัดราเมนตาลายเหมือนกัน

 

มีสองไซส์ค่ะ  

 

เขาคงกลัวอาจารย์หมดความอยากไปก่อนเมื่อเจอไซส์ญี่ปุ่นทาน

 

หนูชอบมากในการที่จะสั่งไซส์ขนาดครึ่งหนึ่ง

 

เพราะหนูจะได้ทดลองทานทีเดียวสองชนิดในการไปครั้งเดียวไงคะ  ฮือ ๆ  สรุปว่าก็ทานเยอะอยู่ดี

 

ร้านนี้หยิ่งด้วยค่ะ  ไม่มีถุงใส่เอากลับบ้านให้

 

เป็นญี่ปุ่นแท้ ๆ เลยค่ะ

 

หนูเคยเห็นคนญี่ปุ่นเอาปิ่นโตมาใส่กลับบ้านเอง  แบบน้ำซุปน่ะนะคะ

 

ถ้าแบบผัดโซบะแห้ง ๆ เขาก็พอจะยอมใส่กล่องโฟมกลับให้

 

น้ำชาเขาก็ไม่เสริฟชาเขียวธรรมดา

 

ตอนแรกหนูก็ไม่รู้ว่าชาอะไร

 

ไปญี่ปุ่นแล้วถึงรู้

 

ว่ามันคือชาที่ไปคั่วมาก่อน

 

เรียกว่า โฮจิ

 

ฮิตแถว ๆ วัดแถวเกียวโตน่ะค่ะ

 

มันหอม ๆ อ่อน ๆ สีน้ำตาล

 

เขาว่าคาเฟอีนน้อยกว่าชาเขียวหน่อย

 

ทานง่าย คล่องคอ  หอเจี๊ยะ  เอ๊ย โออิชี่ ค่ะ

 

เฮ้อ....พูดแล้วคิดถึงร้านก๋วยเตี๋ยวหน้าวัดไก่เงินที่เกียวโต

 

ของแท้ สูตรบะหมี่เย็นดั้งเดิม  ที่มีเส้นทำจากสารพัดอย่าง  รวมทั้งทำจากชาเขียวด้วย  เก๋็มากค่ะ

 

เจ้าเก่าขนาดไหน  ก็ตั้งมาคู่กับวัดเลยน่ะค่ะ หนูว่า

 

วัดนี้มีก่อนมูซาชิเ้กิดอีกน่ะค่ะอาจารย์

 

อาจารย์นึกเอาก็แล้วกันค่ะว่า  ไปทานก๋วยเตี๋ยวร้านนี้  ได้นั่งเก้าอี้ไม้เก่า ๆ  กินบรรยากาศ  ด้วย ด้านหลังมีน้ำตก ภูเขาทะมึน  ครบ (ถ้าจะชะโงกออกไปดูน่ะนะคะ)

 

นั่ง ๆ อยู่เจ้าของร้านเปิดเพลงบรรเลงเดี่ยวซามิเซ็นเพลงซากุระอีกต่างหาก

 

ร้านเป็น open air ค่ะ ลืมบอก

 

อากาศก็หนาวจับใจ

 

วัดนี้มีชื่อว่าสวยเศร้า ๆ ด้วยค่ะอาจารย์

 

หนูเดินทางคนเดียวยิ่งไปกันใหญ่ 

 

ไม่ได้เศร้านะคะ  มันออกจะ  sentimental  

 

ตอนนั้นหนูจิบ ๆ ชาโฮจิร้อน ๆ อยู่  แทบจะสำลักบรรยากาศปนความสุข  กำหนดไม่ทันจริง ๆ ค่ะอาจารย์

 

กลับไปหนหน้าจะเบิ้ลสองเล้ย คอยดู เล็งเมนูไว้แล้ว   บะหมี่เย็นสองสีนี่แหละ  ฮิ ๆ

 

ฮือ ๆ ยังไงชาตินี้ ชาติไหน ก็คงไม่ผอม จนชาติสุดท้ายล่ะมั้งเรา

 

สวัสดีค่ะอาจารย์, 

 

ณัชร