สวัสดีครับท่านอัยการที่เคารพ

สงสัยช่วงนี้ท่านคงไม่ค่อยมีเวลา เลยไม่ได้ไปจองสาลิกา อิอิ

ไว้เดี๋ยวหลังงานชาวสวนที่อำเภอศรีบรรพต จังหวัดพัทลุง (24-28กรกฎาคม นี้ครับ)เมื่อทราบผลการประกวดทุเรียนพื้นเมืองที่ชนะเลิศ แล้วกระผมจะตามไปให้ถึงต้นเลยครับ (แล้วจะได้เล่าเรื่องชื่อของทุเรียนพื้นบ้านภูเก็ตที่ท่านเล่าให้ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ ให้ชาวสวนแถวศรีบรรพตได้ใช้กันต่อ ไม่ทราบว่าจะเอามะพร้าวไปขายสวนหรือเปล่า วันงานคงพอจะรู้ครับ หากตั้งชื่อแล้วก็ค่อยรอดูผล แต่หากยังไม่มีชื่อก็ค่อยเข้าไปแหย่ๆให้ได้รู้สักสาลิกาของภูเก็ตหนะครับ) จากนั้นค่อยเรียนเชิญท่านแวะมาชิมว่าทุเรียนที่ชนะเลิศของศรีบรรพต พอจะสู้รสชาดของสาลิกา ภูเก็ตได้หรือเปล่านะครับกระผม อีกหน่อยถ้ามีการจัดประกวดระดับประเทศเลยก็น่าจะดีนะครับ จะได้เพิ่มมูลค่าผลผลิตทางการเกษตรของไทย แต่พอมีราคาคนมีรายได้น้อยก็คงจะอดกินของอร่อยที่เคยราคาถูก แค่กิโลละไม่กี่บาทก็อาจกลายเป็นร้อยเป็นพันตามกระแสและความต้องการของตลาด กลายเป็นดาบสองคมซะงั้น ใช่หรือเปล่าครับ

สำหรับเรื่องการใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ กระผมคิดว่าคงจะสะท้อนเพียงความต้องการของกลุ่มให้ข้อมูล แต่กลุ่มประชากรที่แท้จริงอาจไม่ได้คิดเช่นนั้นก็อาจเป็นได้ใช่หรือเปล่าครับ แต่ถ้าคิดเช่นนั้นจริง สงสัยคนไทยไม่ค่อยได้นอน หรือนอนหลับไม่ค่อยเพียงพอเนื่องจากปัญหาต่างๆ (โยนความผิดให้ปัญหาซะงั้น )เลยอยากนอน จะได้ไม่ต้องรับรู้อะไรประมาณนี้หรือเปล่าครับ ส่วนกลุ่มที่อยากอยู่กับครอบครัวก็อาจเป็นเพราะทำงานมากไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับครอบครัว หรืออื่นๆ นานาจิตตังครับ