สวัสดีค่ะ อาจารย์,

 

ขอบพระคุณมากค่ะ  ที่กรุณาเข้ามาอธิบายชี้แจงให้หนูเข้าใจมากขึ้นในเรื่อง จิตใจคนเสื่อม ไม่ใช่ธรรมเสื่อม

 

เวลาคนมาถามว่า  ทำไมสิ่งที่เป็น อกาลิโก ยังเสื่อมได้  หนูจะได้ยกคำของอาจารย์ไปตอบ ฮี่ ๆ

 

(และจะใส่ footnote ให้ด้วยเหมือนทุกครั้งค่ะ)

 

จริง ๆ เรื่องที่หนูไปเห็น ไปรับรู้  ยังมีอีกเยอะค่ะ

 

แต่หนูกะจะขยักไว้ก่อน  ค่อย ๆ ทยอยเขียน  เพราะเขียนเองก็จิตตกเอง แหะ ๆ

 

จะเรียบเรียงให้เป็นหมวดหมู่ก่อนด้วยล่ะค่ะ  เรื่องของเรื่อง

 

ส่วนเรื่องป้ายที่อาจารย์บอก  หนูก็รู้สึกเหมือนอาจารย์เลยค่ะเรื่องหนึ่ง  คือ ป้ายเตือนในโฆษณา  หรือ บนขวดเหล้าน่ะค่ะ

 

ที่ว่า  การดื่มสุรา  ผิดศีลข้อที่ ๕

 

ในความรู้สึกหนู  หนูคิดว่า แปะไปทำไมน่ะ  ข้อความนี้?

 

คือในฐานะคนที่เคยทำโฆษณาน่ะนะคะ  หนูว่าทุกสิ่งที่เขียนออกไปมันจะต้อง serve a purpose.

 

แต่นี่มันไม่เลยไงคะ

 

แต่ในทางกลับกัน  ในแง่จิตวิทยาผู้บริโภคน่ะนะคะ  หนูว่ามันจะยิ่งไปกระตุ้นคนให้บริโภคอีกน่ะค่ะ

 

เข้าทำนองว่า  ยิ่งห้าม เหมือนยิ่งยุ น่ะค่ะ

 

เลยคิดเหมือนอาจารย์ว่า  ถ้าจะเตือนอย่างนี้  สู้เอาคำเตือนออกดีกว่า  สำหรับคำเตือนที่ว่า  ดื่มสุรา ผิดศีล ๕ น่ะนะคะ

 

เพราะเป็นการส่งสารที่ไม่ใช่  ผ่านไปผิดวิธี  บนสื่อที่ผิดที่  ในเวลาที่ผิดช่วง  ถึงแม้อาจจะถูกกลุ่มเป้าหมายก็เถิดนะคะ

 

เพราะในที่สุดแล้ว  หนูว่า  กัมมสัตตา น่ะค่ะ

 

เอ....หรือว่า อย่างกรณีนี้ต้องบอกว่า  กัมมุนา วัตตี โลโก คะ อาจารย์  (ถามไว้ก่อนเลย  เผื่อปีนี้เอาไว้สอบนักธรรมเอกต่อ ฮี่ ๆ)

 

เฮ้อ เฮ้อ เฮ้อ  (ถอนหายใจด้วยคนค่ะ)

 

สวัสดีค่ะ,

 

ณัชร