สวัสดีครับ ครูแป๋ม

ผมดีใจนะครับที่เห็นบันทึกนี้ได้เป็นกระบวนการหนึ่งของการทำให้ครู แป๋มได้สะท้อน-สำรวจตัวตนอีกครั้ง

ผมเป็นคนประเภทสนทนากับตัวเองบ่อยมาก...
แต่ละวัน เหมือนต้องสรุปบทเรียนก่อนนอน
เห็นข้อบกพร่องตัวเองเต็มไปหมด
เห็นร่องรอยเรื่องสุขเรื่องทุกข์ของวันวารอย่างหลากหลาย

ครับ-
เราล้วนเติบใหญ่จากอดีตด้วยกันทั้งนั้น

ยิ่งแก่เฒ่า
ยิ่งเหมือ่นเราเข้าใจชีวิต
ยิ่งแก่เฒ่า
ยิ่งเหมือนเรา...ยังเป็นเด็ก

....

เป็นกำลังใจให้นะครับ