สวัสดีค่ะ..ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่ะ..ยายธีมีประสพการณ์หนึ่งเรื่องเล่าเรียน(เรียนฟรี)ยายธีเห็นคุณค่าของการเรียนฟรีก็คือตอนมาอยู่ต่างประเทศเราต้องหาเงินโดยไปทำงานเวลาหมดไปกว่าจะได้เงินมาเป็นค่าอยู่ค่ากินค่าเรียน..มีเงินไม่มีเวลาไปเรียน..จะไปเรียนก็ไม่มีเงินเสียแล้ว..(คิดย้อนไป..เห็นพระคุณพ่อแม่เป็นที่สุด..เมื่อตอนเรียนเมืองไทยน่ะแสนสบายแค่ไหน)..ที่เยอรมันเรียนเซรามิค..เรียนฟรีมีค่าใช้จ่ายเพียงค่าธรรมเนียมต่อปีประมาณห้าหกเรียญสมัยนั้น(ประมาณสามสิบกว่าบาทต่อปี)..เรียนเมืองไทยตอนไปสอนแผนกนี้ถามนักศึกษา..เขาว่าเทอมละไม่ต่ำกว่าแสนบาท..ราคานี้สิบกว่าปีมาแล้ว..เดี๋ยวนี้อาจจะมากกว่านี้..ไม่สงสัยว่าทำไมบ้านเราถึงมีคอร์รับประทานสูง..หรือพ่อแม่ขายที่ทำกิน..เอาบ้านไปจำนำ..เมื่อหมุนเงินไม่ทันส่งลูกเรียน..ยายธีก็เป็นคนโบราณที่ยังเห็นคุณค่าของการเรียนฟรี..ยิ่งสิ่งใดที่มีมาจากใจ(ครูบาอาจารย์พ่อแม่)ให้มาโดยไม่มีสิ่งทดแทนที่เรียกว่าเงิน นั้นมีค่ากว่าสิ่งใดๆ