คุณสุเคยได้รับความอบอุ่นจากบรรยากาศเช่นนี้ จึงมีความรู้สึกดื่มด่ำ คล้อยตามและมีความสุข หากไม่เคยอาจสัมผัสได้ช้า (ต้องใช้ตัวเร่งปฏิกิริยา.... เช่น อ่านบล็อกใต้เงาจันทร์ ฮ่าฮ่า)

จากที่ผมไปบุณฑริกเมื่อปี 2532 ยีสิบปีมาแล้ว ผมไปไม่ถึงบ้านคำบากเพราะมีเวลาน้อย แต่ผมเจอเหรียญ เขาเป็นเสี่ยเจ้าของโรงสีและมีรถบัส 2 คัน วิ่งระหว่างบ้านคำบาก-บุณฑริก-เดชอุดม  บ้านคำบากไม่เหลือสภาพเดิมเลย ไฟฟ้า น้ำประปา ถนนราดยางเข้าถึง อาคารเรียนเก่าที่ผมใช้สอนเด็กถูกรื้อสร้างอาคารใหม่ใต้ถุนสูงสง่างามไปแล้วครับ

เกษียณนี้ผมตั้งใจจะไปเยี่ยม นำของเล่นไปมอบให้เด็ก ไปนอนป่าสักคืนสองคืน ไม่ทราบว่าไอ้เถิงกับบุญมายังจะเป่าแคนดีดพิณไพเราะเหมือนเดิมหรือไม่ แต่.. ครกมือ..คงมีเพียงเสียงในจินตนาการแล้ว

ขอบคุณที่ชมการตกแต่งบล็อก ต้องยกความดีให้พี่สาวแสนดีข้างบนนี้ครับ 

อ้าว... ช้าไม่ทันรายการ 99.90  MHz นะครับ ฮ่าฮ่า

แล้วเจอกันอีกนะครับ.. อัดเสียงออกอากาศมาฟังหน่อยได้ไหมครับ อยากฟังจริงๆ