ไม่ระบุ
หลวงพ่อเดิมชื่นชมคนหนองบัว
เจริญพรโยมอาจารย์วิรัตน์
- มีเกร็ดประวัติที่ผู้เฒ่าผู้แก่ที่ได้ทันเห็นหลวงพ่อเดิมตอนมาสร้างศาลาการเปรียญหลังใหญ่และกุฏีของวัดหนองกลับตามคำกราบอาราธนานิมนต์ของหลวงปู่อ๋อยเล่ากันมาว่า
- ญาติโยมชาวบ้านหนองบัวจะมีความเคารพนับถือและกริ่งเกรงบารมีท่านเป็นอย่างมาก
- เรียกว่าท่านพูดอะไร ชี้แนะอะไรเป็นอันต้องทำให้ได้ตามเจตนารมณ์ท่านด้วยความเต็มใจและเคารพอย่างสูง
- เช่นการสร้างศาลาหลังใหญ่กว้าง ๒๔ เมตร ยาว ๒๘ เมตร ต้องใช้คนงานคิดว่าทั้งหมู่บ้านหนองบัวหนองกลับเป็นแน่
- ศาลาหลังนี้มีเสาไม้ขนาดใหญ่ร้อยกว่าต้น สมัยนั้นการตัดไม้ใหญ่ขนาดเสาศาลาวัดหนองกลับและการชักลากขนย้ายต้องใช้พิรุนลาก(พิรุน-เป็นคำเฉพาะที่คนหนองบัวเรียกยานชนิดหนึ่งมีล้อ ๒ ล้อใช้สำหรับลาก)ด้วยแรงงานคนร่วมกันลากจากป่าเหนือเขาสูงเขาพระหรือเรียกให้ถูกต้องก็คือดง เพราะสภาพเขาพระเขาสูงในสมัยนั้นเป็นป่าเป็นดงและมีสัตว์ป่าชุกชุม เช่นช้างป่า เสือ ควายป่า เป็นต้น
- เป็นดงที่มีสัตว์ป่าดุร้ายนานาชนิดมากมาย การทำอย่างนี้ได้ต้องอาศัยศรัทธาของญาติโยมชาวบ้านที่มีต่อหลวงพ่อเดิมเท่านั้น จึงจะทำได้
- ถ้าไม่มีบารมีถึงขั้นระดับชั้นหลวงพ่อเดิมเห็นจะหมดโอกาสในการสร้างสรรค์สิ่งใหญ่โตอย่างเช่นศาลาการเปรียญนี้ได้ เพราะเทียบเท่ากับการสร้างบ้านสร้างเมืองของชุมชนหนองบัวเลยทีเดียว
- คนรุ่นเก่าบอกว่า หลวงพ่อเดิมท่านชอบคนหนองบัวมาก ๆ เลยคือ ตอนสร้างศาลาวัดหลังใหญ่และกุฏินั้น เวลาชาวหนองบัวหนองกลับมาวัดจะมีเครื่องไม้เครื่องมือติดตัวมาด้วยมีขวาน มีดเหน็บ เลื่อย สิ่ว ค้อน มุ้ย กบ พอหลวงพ่อเดิมเรียกคนไหนใช้ให้ทำอะไรคนคนนั้นทำได้ทันที เรียกว่าใช้ให้ทำอะไรสามารถทำได้ทุกอย่าง แสดงถึงความเป็นมืออาชีพอย่างแท้จริงของชาวหนองบัว
- และด้วยการแสดงความสามารถให้ท่านเห็นประจักด้วยสายตาเช่นนี้แหละ จึงทำให้หลวงพ่อเดิมท่านรักเมตตาและชื่นชอบในการมีฝีมือของคนหนองบัว.
ขอเจริญพร
พระมหาแล ขำสุข(อาสโย)